Eindelijk tuinieren

Si février est sec et chaud, …
… garde du foin pour tes chevaux.

Februari is te droog geweest, we hebben het beekje hier rond deze tijd van het jaar nog nooit zo laag gezien. Zelfs de vos kan er doorheen waden. We houden dus onze kippen in de gaten.

Tuinieren

We hebben eindelijk weer eens in de tuin kunnen werken, gewoon verder doen met de winterwerken die een beetje waren blijven liggen door Marcel z’n peesontsteking.

Hij heeft deze week in Albi een MRI-scan moeten ondergaan. Er zit dus een scherpe kalkrand ergens op het schoudergewricht (agressief acromion) waardoor sommige houdingen en bewegingen stekende pijnen veroorzaken. Maar zolang hij die bewegingen niet maakt of die houdingen niet aanneemt, gaat het. Maar zich aankleden, of op z’n rechterzijde slapen …
Hij doet het rustig aan, maar moet eind maart toch naar een specialist om te zien of er geen operatie nodig is.

We hebben intussen 24 frambozenstruiken geplaatst, 12 cassisstruiken, enkele blauwe bessen en appelbessen.
Nu moeten we nog de aalbessen, druivelaars, goji en kiwi omzetten naar de nieuwe moestuin.

Wandelen

We hebben ook een eerste oefenwandeling afgewerkt: 14 km rond Rignac. Een saaie bedoening met hier en daar een mooi uitzicht, dat wel, maar vooral met veel verkeerslawaai, veel asfalt en saaie lange rechte stukken.
Volgende keer nemen we daar een ander circuit, er zijn er genoeg.

En de site/blog?

Daar wordt aan gewerkt:
* we zijn begonnen aan ons hoofdstuk over natuur- en milieubescherming
* verbetering van de structuur
* voorbereiding van nieuwe pagina’s
* verbetering van tikfouten

Maar het vergt allemaal wat tijd, zeker wanneer je ook nog eens enkele sociale activiteiten hebt.
.


Foto : Place Sauvene in Albi
(c) Marcel & Marielle

Eén gedachte over “Eindelijk tuinieren”

  1. Dag Marcel en Mariëlle.
    Goed om lezen dat je de winter goed doorgekomen bent. Tuinieren, iets waaraan ik een hekel aan heb gaat u duidelijk beter af.
    Dat de ouderdom zijn kwaaltjes meebreng, dat heb ik ook al moeten ondervinden. Zolang ik het timmerwerk aankan ben ik tevreden en kan ik de tijd vullen. Verbazend hoe weinig mensen zelf dertig met zaag en beitel kunnen omgaan en tevreden zijn een helpende hand te vinden.
    Verzorg u tijdig en, waar nodig en geniet van het leven in deze prachtige streek.
    PS: wij waren de laatste twee jaar met verlof in Seillans en omgeving. Ook de moeite…

    Ik lees met veel interesse uw belevenissen en verwezenlijkingen.
    Groeten en carpe Diem.

    Like

Plaats een reactie