Een sabbatjaar

Een jaartje “digitale rust”

Inderdaad,
we zijn een jaartje bewust van onze site weggebleven, geen statistieken bekeken, geen reacties bekeken, niks, …
En we hadden het nodig, want zo een blog/site slorpt je op, je wil altijd beter doen, altijd bijwerken, altijd meer en betere informatie geven.
En dan wordt het een sleur, een werk, een karwei. En dat is niet wat we voor ogen hadden toen we hieraan begonnen.

We hebben dus heel wat in te halen qua blogwerk, maar hieronder alvast een kleine opsomming van de voornaamste dingetjes dit jaar.
Die zullen naderhand uitgewerkt worden in aparte blogberichten.

Hebben we dan stilgezeten?

Zeker niet.
Er was werk genoeg aan de winkel:

• de moestuin
  We hebben een volledig nieuw design ontwikkeld dat zich perfect inpast in het grote plaatje dat al uitgetekend en uitgewerkt was.
  Dat design omzetten in realiteit was dan weer andere kost, want veel hard labeur en vooral handenarbeid, maar de resultaten mogen er zijn.
• de ezels
  We hebben jammer genoeg afscheid moeten nemen van Duc’s halfzus “Bisou”.
  Op een zekere dag was ze ’s ochtends nog actief, en dezelfde namiddag lag ze plots dood in de wei. Ze was nog maar 9 jaar oud en niemand die ons kan uitleggen wat er gebeurd zou kunnen zijn.
  Maar we hadden het andere ezeltje, dat we van dezelfde eigenaars gekocht hadden, ook al veel te snel moeten afgeven.
• nieuwe ezeltjes
  Omdat paardachtigen, en dat zijn (muil)ezels tenslotte, kuddedieren zijn, mag je ze eigenlijk niet op hun eentje laten. We moesten dus op zoek naar gezelschap voor Duc.
  En daar hebben we geluk gehad. Een boer op niet al te grote afstand had een paar ezels te veel in z’n kudde en wilde af van de jongste, een moeder met haar veulen.
  Dus zijn Caddie en Kebab Duc gezelschap komen houden.
  En een extra verrassing was dat Caddie zwanger was (en nog steeds is op dit moment) zodat we binnenkort een nieuw beestje welkom mogen heten.
  Maar omdat we dan teveel dieren hebben, zullen we Kebab moeten verkopen.
• stallingen bouwen
  Omdat we stilaan de verbouwingen aan het voorbereiden zijn, moesten er een paar oude, voorlopige, constructies afgebroken worden.
  Maar we hadden wel nog steeds stalling nodig voor zowel de graafmachine als voor de dumper en onze aanhangwagen.
  Daarnaast moest er ook een nieuwe houtschop gebouwd worden, waar we ook het grotere tuinmateriaal in wilden onderbrengen.
• Brandhout en stommiteiten
  Begin dit jaar heeft Marcel op één van onze weides de fruitbomen vrijgemaakt door een aantal eiken om te zagen.
  En zo ging hij op een dag “eens snel effe nog een boompje doen”, maar is toen uitgeschoven met een draaiende kettingzaag in z’n hand.
  “Haast en spoed is zelden goed” of “Routine kan dodelijk zijn” …
  Resultaat:
  een jaap van 15 cm in z’n linkerbeen even boven de knie.
  Hij dacht voor dat kleine werkje geen zaagbroek nodig te hebben.
  Dat was dus 2 weken verplichte rust en veel inhaalwerk naderhand.
  Sindsdien doet ie bij het minste zaagwerk toch z’n zaagbroek aan.
• Appeltjes
  Maar die appelaars hebben nog nooit zoveel fruit gegeven.
  Terwijl op andere weides de bloesems in het voorjaar bevroren waren en we daar dus totaal geen oogst hadden, heeft deze wei toch rond de 600 kg opgeleverd.
  Dat geeft dus veel appelsap, ciderazijn, “appelwater”, confituur, compote, en appeltjes om zo te eten natuurlijk…
• Een rampjaar voor de tomaten
  en nog een paar andere groenten…
  Een te droog voorjaar met zelfs nog zeer late vorst, een te natte overgang naar de zomer en dan daarbovenop nog eens een droogte van enkele maanden …
  daar kunnen niet veel groenten tegen.
  Vooral voor de tomaten was het rampzalig. Door de vele regen heeft zich zeer snel de meeldauw ontwikkeld en die was niet tegen te houden. Je kon de aangetaste scheuten niet zo snel verwijderen of de rest was al aangetast.
  Ook de knoflook, sjalotten en uien konden niet zo goed tegen de nattigheid, net zoals de knolselder, de rode bieten en nog een paar knolgewassen
  Daarentegen hadden we meer dan voldoende courgettes en pompoenen en hadden de aardappeltjes en boontjes het eigenlijk ook niet slecht gedaan.
• …

En nog eens een coronajaar

Dat dat verdomde coronavirus nog steeds niet weg is, hebben we geweten.
We hebben intussen onze derde prik gehad en bereiden ons voor op een nieuwe prik in het voorjaar.
Intussen gaan we het derde jaar in dat we onze kinderen en kleinkinderen niet meer hebben kunnen vasthouden en knuffelen.
Telkens kwam dat verdomde virus weer terug de kop opsteken.

We hebben onze mening over anti-vaxxers en andere zaken, maar we gaan beleefd blijven …

Plantfiches

Na studie en synthese zijn we er eindelijk in geslaagd om een type plantfiche te ontwikkelen die aan onze verwachtingen en eisen voldoet.
Nu moeten we die “alleen nog maar” invullen en per plant heb je toch al snel meerdere dagen nodig om de informatie te verzamelen, te sorteren, te ordenen om uiteindelijk het essentiële over te houden voor een werkbaar instrument voor de moestuin.

En dan het dagdagelijks leven

Dat gaat ’n gangetje, met ups en downs, met de probleempjes die komen met de jaren, met vrolijke dagen en minder vrolijke.
Het sociale leven lijdt wel enorm onder corona omdat er hier in het diepe Frankrijk toch meer protest is tegen de maatregelen waardoor een aantal buren en kennissen niet meer kunnen of willen deelnemen aan de activiteiten die dan toch kunnen doorgaan, maar dan “enkel met QR-code” …
En zelf proberen we toch nog steeds zo voorzichtig mogelijk te zijn in onze keuze van activiteiten, zeker met de laatste coronacijfers.

Er komen ook een paar dingen op ons af inzake gezondheid:
ja of neen operatie voor Mariëlle en welk alternatief indien geen operatie,
en toch een operatie voor Marcel.

En dan gaan we nu beginnen met het bijwerken van de site, de blogberichten en onze plantenfiches.

…