De moestuin

Niks is zo lekker als…

zelf gekweekte groenten.
En er is niks goedkopers ook.

De grote principes

In België hadden we al zoiets als een groenten- en kruidenhoekje.
Hier in Frankrijk hadden we een “ietsiepietsie” meer plaats en konden we dus van een echte moestuin beginnen dromen.

Maar we zaten wel met een aantal dingen in ons hoofd die we echt wilden beginnen toepassen. We hadden immers “alle tijd” (al ooit een gepensioneerde met tijd gezien?) en ook de plaats.

• We wilden zo natuurlijk mogelijk werken, dus geen chemische rommel.
  Bio mocht, maar was niet het hoofddoel
• We zouden liefst zo  autonoom willen zijn, we kweken dan ook aardig wat.
  Maar af en toe naar de winkel mag ook
• We wisten dat we voor een hoop studie stonden en dat niet alles altijd zou lukken
  Maar vergissen mag
• …

De dromen?

We dromen van een aantal moestuinen die elk een apart concept hebben.

• een moestuin in verhoogde bakken (we willen onze rug toch niet kapot?)
  boven op het waterreservoir (wat moet je anders met dat oppervlak?)
  voor lage groenten (boontjes, snijbiet, selder, kleine erwten, …)
• Een tweede moestuin met plaats voor “hoge” groenten
  Daar zouden dan de tomaten, stekbonen, klimerwten, … komen
• En daarin dan extra plaats voor “grote” hoeveelheden
  aardappelen, uien, knoflook,
• En er moest plaats zijn voor fruit,
  zowel bomen: appels, peren, noten, kastanje, …
  als bessen: frambozen, aardbeien, braambessen, cassis, …
• En natuurlijk moest er ook een serre zijn
  voor het uitzaaien, het voorkweken, het telen van primeurs, …

Ons terrein

We konden in het begin niet alles tegelijk en hebben dan maar een groententuin ingericht “onder” het huis.
Dat deel heeft ietwat deftige “grond” en is ’s ochtends in de koelte gelegen en heeft dan de zon vanaf iets na het middaguur.
De grond bestaat voornamelijk uit klei verrijkt met natuurlijke compost en mest.
Er hebben jaren aan een stuk schapen op die wei gegraasd.

Maar voor onze definitieve moestuin hebben we ons oog laten vallen op één van onze kleinere weides. Ongeveer 2000 m² groot op 200 meter van de deur.

Onze eerste moestuin

of wat daarvoor moest doorgaan, lag dus naast het huis.
Maar veel kenden we niet van tuinieren, enkel datgene wat we van onze ouders gezien en geleerd hadden en ook hetgeen we bij de buren zagen.
Dus vertrokken we op de gekende oude manier van onkruid wieden, meststoffen gebruiken, …

We hadden dan wel wat resultaten, maar we werkten wel onze rug kapot met dat onkruid wieden. En dan die harde grond, in de zomer was die totaal uitgedroogd en kreeg je er niks in of uit.

De tweede poging

Op dezelfde plaats, maar met een andere methode.
We maakten verhoogde bedden met planken en we gebruikten mulch en stro om de grond te behoeden tegen uitdroging.

En wonder boven wonder…
We hadden inderdaad minder onkruid en moesten beduidend minder water geven voor een beter resultaat.
Maar we beseften intussen dat het nog beter kon.

Het derde jaar hebben we de moestuin wat vergroot en zijn we begonnen met het gebruik van hooi als grondbedekking.

En dan uiteindelijk…

… hebben we de moestuin verhuisd.
Door de instorting van de rotsmuur hebben we noodgedwongen onze plannen moeten aanpassen, en hebben we de moestuin verhuisd naar die oude wei op 200 m van de deur.
Het was vroeger dan gepland en het terrein was niet voorbereid. Maar de resultaten vielen super mee.

…
.

---