Onze landerijen

Tja, wanneer je in België durft zeggen
dat je 3 hectare “grond” in bezit hebt

en er dan op laat volgen nog eens
een paar hectare in pacht te hebben

dan denkt iedereen dat je
stinkend rijk bent!

In totaal hebben we nu inderdaad 3 ha in eigendom en daarnaast ook nog ongeveer 3 ha in bruikleen of pacht.
Maar dat is eigenlijk niet veel eens je gaat bekijken welk soort terrein je hebt.

De regio

Het deel van de Aveyron waar we wonen is “nogal heuvelachtig”.
Zo hebben we een stuk kastanjebos waar we ons aan de bomen moeten omhoogtrekken om toch maar boven te geraken, zo steil is het.

En de prijzen voor landbouwgrond en bos zijn hier niet echt schandalig duur.
Een “gebruiksklare” weide, die redelijk vlak, omheind en van water voorzien is, kost ongeveer 4.000 tot 5.000 € per hectare.
Bosgrond is over het algemeen minder waard, maar de prijs hangt natuurlijk grotendeels af van het hout dat er staat. Een eikenbos met bomen klaar voor de meubelindustrie is wel duur, maar wanneer er wat gewoon loofhout staat dat hoogstens kan dienen als brandhout is dat al een stuk minder.

Bossen

Van de 3 hectare is ongeveer 1 ha bos, deels kastanjes, deels eik.
En die stukken zijn allemaal steil tot zeer steil, een ramp voor houthakkers.
En 1 van onze weides is voor de helft een (intussen flink uitgedund) bos.

Weides

Wanneer je wat dieren hebt, moet je weides hebben om ze te laten grazen en eventueel om zelf  hooi te hebben.

Ezels eten niet zo veel, maar een muilezel is een wandelende mestfabriek.
En ja, dan kom je met 1,5 ha inderdaad niet toe.

Een eerste uitbreiding

Omdat de meeste oude huizen hier verkocht worden met toch heel wat grond rond de deur zijn er mensen die maar al te graag hebben dat iemand anders die gronden onderhoudt.
Dat die gronden mee verkocht worden betekent dat de plaatselijke landbouwers er totaal niet in geïnteresseerd zijn vanwege de ligging, de grootte of het gebrek aan onderhoud.
Zo hebben we buren die iets meer dan een halve hectare weidegrond aan hun huis hebben liggen en dan nog eens vlak bij een van onze weides.
Zij wilden maar al te graag hun grond gratis ter beschikking stellen in ruil voor het onderhoud. Dat houdt dus alles in: proper houden, omheinen, reparaties, … Dus echt gratis is het niet, maar bij je eigen bezit moet je ook hetzelfde doen.
Dat gaf ons dus al 2 ha.

Een tweede uitbreiding

Dan kwam de eigenaar van de weide tussen die 2 weides met eenzelfde voorstel.
We mochten onze ezels laten grazen op de weide tussen de onze en die van de buren hierboven.
Plots hadden we daar dus ongeveer 1,25 ha weide aan elkaar liggen.
Dat gaf ons ongeveer 3 ha in totaal.

Een derde …

Maar een muilezel vreet veel …
En er kwam nog een weide vrij naast een andere weide van ons . . .
Dus kwam er weer een halve ha bij.
En het grote voordeel van deze laatste was vooral dat we de beesten konden verplaatsen van de ene naar de andere zonder daarbij over de openbare weg te moeten gaan.

Een laatste uitbreiding?

De ene zijn dood …
Een van onze buren kwam te overlijden en de ongeveer 2 ha terreinen gingen naar z’n zoon.
Alleen woont die zoon in een ander deel van Frankrijk en kan hij die gronden niet onderhouden.

Die persoon wilde de gronden niet verkopen en ook geen “bail rural” (landbouwpacht) omdat een dergelijke pacht allerlei nadelen inhoudt (zoals een verbod de gronden te verkopen tijdens de pacht) en dan zijn landbouwers niet geïnteresseerd.
Maar hij zocht wel iemand die dat wilde doen via een private pacht.

Daarenboven liggen die gronden naast de weides van die derde uitbreiding.
Dat zou ons daar ter plaatse ongeveer 2,5 ha weidegrond geven waarvan een deel kan dienen als hooiland. En er zit ook nog een deel bos bij, en op een deel van die weides staan ook nog eens een 10-tal mooi volwassen appelaars.

Dus hebben we onderhandeld …
… en hebben we nu een private pacht aan de prijs van een landbouwpacht.
De van een dergelijke landbouwpacht prijs wordt jaarlijks vastgelegd door de prefect van het departement (functie vergelijkbaar met die van gouverneur in België) en ligt hier nu op net geen 100 € per hectare per jaar.
Reken uit: 2 ha aan 100 € per jaar …

oppervlaktes

Dit is een uittreksel uit het Franse kadaster waarop enkel de weides zijn ingekleurd.
Er hangen nog een paar kleinere stukjes bos aan, maar die zijn niet te gebruiken voor de beesten.

Eind goed?

Dat hopen we toch.

We beschikken nu dus over een “winterweide” aan huis van ongeveer een halve ha.
Een zomerweide van ongeveer 1,25 ha en een stuk hooiland van ongeveer 1 ha op 200 m van de deur
En een tweede zomerweide van ook ongeveer 1,25 ha, weliswaar deels bebost, net er tegenover.

We kunnen de ezels dus verplaatsen waarbij we de weg enkel moeten kruisen, hetgeen het risico op incidenten ten zeerste verminderd.

OK, er is werk aan.
Maar wat moet een mens anders doen?

En weer een stukje erbij …

Maar dan enkel voor de wintermaanden.
De boer die 2 weides bezit naast onze “winter”weide onder het huis heeft ons toegelaten om onze beesten ’s winters ook “bij hem” te laten grazen zolang hij niet voorziet om z’n koeien er te plaatsen.
Dat geeft ons een extra hectare in de winter zodat we minder hooi moeten geven.

Meer weten?

We willen jullie dus absoluut niet lastigvallen om hier alle werken tot in detail te gaan uitleggen. Dat zal Marcel wel doen op zijn website.


⇐ Het boerenleven
… ⇒

Foto : Een van de weides die we in bruikleen hebben
(c) Marcel & Marielle

Plaats een reactie