Categorie: Beesten

Koetsiershand

Een paard heeft benen
en een hoofd
Zelfs een mond heeft een paard
…
Dat is meer dan wat je,
van bepaalde mensen
geneigd bent te zeggen.
…
een gedichtje gevonden op internet

Beestjes?

Neen, een paard heeft Marcel nooit gehad, en hij heeft ook nog nooit een koets gemend, maar hij zit wel met een koetsiershand.
In de afbeelding hierboven zat hij zowat tussen hand 2 en 3.
Werken, klussen en tuinieren ging nog redelijk, maar het begon pijn te doen bij het hameren of stevig vasthouden van dingen.

Dupuytren

We gaan hier niet uitleggen wat een koetsiershand (de ziekte van Dupuytren) is, hoe je eraan komt en of en hoe je er vanaf geraakt.
Doe een zoektochtje op internet en je wordt om je oren geslagen met informatie.

30 januari werd Marcel geopereerd. Dat was ’s ochtends binnen en ‘in de namiddag terug buiten. Buiten die totaal lamgelegde arm die dag zelf viel het allemaal nogal mee.

Maar toen kwam het moeilijkste: 2 weken niet “werken”, niks heffen met die hand, geen zware inspanningen, geen moestuin, … kortom: redelijk rustig blijven en zo goed als niks doen … Dat moet je dan net aan Marcel vragen.

De beesten en de weides

Vooral toen Duc, ons muildier, ongeveer anderhalve week later besloot dat het gras bij de buren beter smaakt dan bij ons.
We weten intussen dat muildieren en ezels brambessen tot op de grond afvreten.

Toen we eind vorig jaar de wei onder de rotsmuur heddan bijgewerkt en vergroot stond er een hoek van enkele 10-tallen vierkante meters nog vol met braambessen en hadden we gezegd dat we dat hoekje in het voorjaar zouden opruimen om daar de omheining te repareren.
Dat was dus buiten de beesten gerekend. Die hoek is mooi leeg gevreten, en stond de omheining daar dus in al haar halfvergane glorie te pronken.

Duc heeft er toen natuurlijk van geprofiteerd om van dat lekkere gras te proeven en hij was met geen middel terug in z’n eigen wei te krijgen.

Dat betekende dus dat die omheining moest gerepareerd worden, want de weide waar hij stond te grazen was voor de koeien van een lokale boer bestemd.
Gelukkig kennen we die mensen en konden ze er hartelijk mee lachen.
We hadden dus een paar dagen.

Maar we kunnen jullie garanderen dat een weipaal inkloppen met een paalhamer van 5 kg in normale omstandigheden al een hele karwei is. Maar om dat te doen met een hand die nog niet helemaal genezen is …

Maar in ieder geval de omheining is gerepareerd, Duc staat terug in z’n eigen wei bij z’n ezeltjes en Marcel moest een paar dagen extra rust nemen.

Voor de rest?

In de blog hebben we ons voornamelijk beziggehouden met de pagina’s over voorouderonderzoek.
In de keuken hebben we wat nieuwe soepen gemaakt omdat we stilaan de pompoenen moesten verbruiken voordat ze slecht werden.

…

Foto : Illustratie
(c) gevonden via internet

Een sabbatjaar

Een jaartje “digitale rust”

Inderdaad,
we zijn een jaartje bewust van onze site weggebleven, geen statistieken bekeken, geen reacties bekeken, niks, …
En we hadden het nodig, want zo een blog/site slorpt je op, je wil altijd beter doen, altijd bijwerken, altijd meer en betere informatie geven.
En dan wordt het een sleur, een werk, een karwei. En dat is niet wat we voor ogen hadden toen we hieraan begonnen.

We hebben dus heel wat in te halen qua blogwerk, maar hieronder alvast een kleine opsomming van de voornaamste dingetjes dit jaar.
Die zullen naderhand uitgewerkt worden in aparte blogberichten.

Hebben we dan stilgezeten?

Zeker niet.
Er was werk genoeg aan de winkel:

  • de moestuin
    We hebben een volledig nieuw design ontwikkeld dat zich perfect inpast in het grote plaatje dat al uitgetekend en uitgewerkt was.
    Dat design omzetten in realiteit was dan weer andere kost, want veel hard labeur en vooral handenarbeid, maar de resultaten mogen er zijn.
  • de ezels
    We hebben jammer genoeg afscheid moeten nemen van Duc’s halfzus “Bisou”.
    Op een zekere dag was ze ’s ochtends nog actief, en dezelfde namiddag lag ze plots dood in de wei. Ze was nog maar 9 jaar oud en niemand die ons kan uitleggen wat er gebeurd zou kunnen zijn.
    Maar we hadden het andere ezeltje, dat we van dezelfde eigenaars gekocht hadden, ook al veel te snel moeten afgeven.
  • nieuwe ezeltjes
    Omdat paardachtigen, en dat zijn (muil)ezels tenslotte, kuddedieren zijn, mag je ze eigenlijk niet op hun eentje laten. We moesten dus op zoek naar gezelschap voor Duc.
    En daar hebben we geluk gehad. Een boer op niet al te grote afstand had een paar ezels te veel in z’n kudde en wilde af van de jongste, een moeder met haar veulen.
    Dus zijn Caddie en Kebab Duc gezelschap komen houden.
    En een extra verrassing was dat Caddie zwanger was (en nog steeds is op dit moment) zodat we binnenkort een nieuw beestje welkom mogen heten.
    Maar omdat we dan teveel dieren hebben, zullen we Kebab moeten verkopen.
  • stallingen bouwen
    Omdat we stilaan de verbouwingen aan het voorbereiden zijn, moesten er een paar oude, voorlopige, constructies afgebroken worden.
    Maar we hadden wel nog steeds stalling nodig voor zowel de graafmachine als voor de dumper en onze aanhangwagen.
    Daarnaast moest er ook een nieuwe houtschop gebouwd worden, waar we ook het grotere tuinmateriaal in wilden onderbrengen.
  • Brandhout en stommiteiten
    Begin dit jaar heeft Marcel op één van onze weides de fruitbomen vrijgemaakt door een aantal eiken om te zagen.
    En zo ging hij op een dag “eens snel effe nog een boompje doen”, maar is toen uitgeschoven met een draaiende kettingzaag in z’n hand.
    “Haast en spoed is zelden goed” of “Routine kan dodelijk zijn” …
    Resultaat:
    een jaap van 15 cm in z’n linkerbeen even boven de knie.
    Hij dacht voor dat kleine werkje geen zaagbroek nodig te hebben.
    Dat was dus 2 weken verplichte rust en veel inhaalwerk naderhand.
    Sindsdien doet ie bij het minste zaagwerk toch z’n zaagbroek aan.
  • Appeltjes
    Maar die appelaars hebben nog nooit zoveel fruit gegeven.
    Terwijl op andere weides de bloesems in het voorjaar bevroren waren en we daar dus totaal geen oogst hadden, heeft deze wei toch rond de 600 kg opgeleverd.
    Dat geeft dus veel appelsap, ciderazijn, “appelwater”, confituur, compote, en appeltjes om zo te eten natuurlijk…
  • Een rampjaar voor de tomaten
    en nog een paar andere groenten…
    Een te droog voorjaar met zelfs nog zeer late vorst, een te natte overgang naar de zomer en dan daarbovenop nog eens een droogte van enkele maanden …
    daar kunnen niet veel groenten tegen.
    Vooral voor de tomaten was het rampzalig. Door de vele regen heeft zich zeer snel de meeldauw ontwikkeld en die was niet tegen te houden. Je kon de aangetaste scheuten niet zo snel verwijderen of de rest was al aangetast.
    Ook de knoflook, sjalotten en uien konden niet zo goed tegen de nattigheid, net zoals de knolselder, de rode bieten en nog een paar knolgewassen
    Daarentegen hadden we meer dan voldoende courgettes en pompoenen en hadden de aardappeltjes en boontjes het eigenlijk ook niet slecht gedaan.
  • …

En nog eens een coronajaar

Dat dat verdomde coronavirus nog steeds niet weg is, hebben we geweten.
We hebben intussen onze derde prik gehad en bereiden ons voor op een nieuwe prik in het voorjaar.
Intussen gaan we het derde jaar in dat we onze kinderen en kleinkinderen niet meer hebben kunnen vasthouden en knuffelen.
Telkens kwam dat verdomde virus weer terug de kop opsteken.

We hebben onze mening over anti-vaxxers en andere zaken, maar we gaan beleefd blijven …

Plantfiches

Na studie en synthese zijn we er eindelijk in geslaagd om een type plantfiche te ontwikkelen die aan onze verwachtingen en eisen voldoet.
Nu moeten we die “alleen nog maar” invullen en per plant heb je toch al snel meerdere dagen nodig om de informatie te verzamelen, te sorteren, te ordenen om uiteindelijk het essentiële over te houden voor een werkbaar instrument voor de moestuin.

En dan het dagdagelijks leven

Dat gaat ’n gangetje, met ups en downs, met de probleempjes die komen met de jaren, met vrolijke dagen en minder vrolijke.
Het sociale leven lijdt wel enorm onder corona omdat er hier in het diepe Frankrijk toch meer protest is tegen de maatregelen waardoor een aantal buren en kennissen niet meer kunnen of willen deelnemen aan de activiteiten die dan toch kunnen doorgaan, maar dan “enkel met QR-code” …
En zelf proberen we toch nog steeds zo voorzichtig mogelijk te zijn in onze keuze van activiteiten, zeker met de laatste coronacijfers.

Er komen ook een paar dingen op ons af inzake gezondheid:
ja of neen operatie voor Mariëlle en welk alternatief indien geen operatie,
en toch een operatie voor Marcel.

En dan gaan we nu beginnen met het bijwerken van de site, de blogberichten en onze plantenfiches.

…

Foto : Marielle met onze ezeltjes
(c) Marcel & Marielle

Het bruine goud

Qui vend sa paille vend son grain…
…Qui vend son fumier vend son pain.

Oud boerenspreekwoord

Gouden afval

Zonder mest heb je inderdaad geen brood, want het is de gecomposteerde mest die de aarde voedt en de aarde voedt vervolgens de plant.

We hebben vorige weken (eigenlijk groen) moeten lachen met de stommiteiten van de mensen.

Een van onze buren had een halve dag hard z’n best gedaan om alle bladeren op z’n koer samen te harken om ze daarna dan ergens op één van z’n weides te gaan verbranden. Niet alleen stonk dat verschrikkelijk, maar die rook bleef door het weer ook nog eens een ganse dag en nacht rond het dorp hangen.
Een andere buur gooit dagelijks z’n bijeengeharkte bladeren in z’n aanhangertje om dan op zaterdag naar het afvalpark te gaan om ze daar te gaan droppen.

En dan klagen beiden in het voorjaar dat de bloemen- en potgrond zo duur zijn.
Maar wanneer wij dan zeggen dat ze in het najaar de potgrond hebben verbrand of weggegooid, snappen ze het niet…

…Wij verzamelen zoveel mogelijk de bladeren op onze weides en in onze bossen, en pakken tegelijkertijd de oude ezelvijgen mee.
Dat gaat dan de composthoop op, samen met het andere tuinafval, en verandert dan in compost en na een jaartje zelfs in pure pot- en bloemengrond. Ideaal om voor te zaaien en zaailingen om te potten.

Jaarlijks halen we, naast de halfrijpe compost, zo ongeveer iets meer dan een kubieke meter van die zaaigrond.
Wanneer je dan in de winkels ziet wat die grond per klein zakje kost, dan weet je dat je inderdaad bruin goud verzameld hebt.

Het is plots koud en guur geworden.

En daarbovenop regent en miezert het ook nog eens. Eén dezer dagen zou het wel eens kunnen sneeuwen.
Daardoor vermindert de zin om naar buiten te gaan, maar van een beetje kou ga je niet dood…
Er zijn -naast bladeren en paardenmest rapen- werkjes genoeg op de boer’nbuiten.

Houthakkertje spelen

Binnenkort is het de laatste dalende maan van het jaar en die valt toevallig samen met de afnemende maan.
Volgens de ouderen is deze periode van “la dernière vieille lune de l’année” de ideale periode dus om bomen te vellen.
Het sap zit volledig in de wortels en het hout zal dus mooi sapdroog zijn en niet zo snel rotten.

Apestreken van onze ezels

Bij het repareren van de omheining van de weide onder het huis hadden we een boom moeten vellen die anders toch zou gevallen zijn.
De beek had het halve wortelstel blootgespoeld en de ezels hadden deftig aan de bast geknaagd zodat-ie half dood was.
Zo gezegd, zo gedaan. We hebben alles mooi op maat gezaagd: dikke blokken op 33 cm, andere stukken op 1 meter en de takken op 2 meter. Dat is makkelijk voor het zagen later. En vervolgens hadden we alles mooi op een hoop gelegd naast de wei.

Hebben die twee viervoeters niet beter gevonden dan met hun hals -tussen de prikkeldraad door- de takken vast te pakken met hun tanden en ze -tussen die prikkeldraad door- de wei in te sleuren om daarna rustig van de bast te kunnen smullen.
Maar het weze hen gegund…

IdN van de post en andere pagina’s

We hebben weer enkele pagina’s in de afdeling raad en daad aan moeten passen door wijzigende regeltjes.
Zo is de digitale identiteit van de post niet meer voor ons beschikbaar. Dat is enkel nog voor personen die een Frans identiteitsbewijs hebben.
Wij zijn dus ook onze oude IdN kwijt.
We hebben hiervoor de Franse post aangeschreven en hun antwoord is een koud “jammer maar helaas – en u heeft andere mogelijkheden om op officiële sites in te loggen“.
Daarnaast zijn er enkele kleinigheden veranderd inzake het inschrijven van een auto in Frankrijk zodat het zelf inschrijven weer iets moeilijker geworden is. Je kan het nog steeds zelf doen, maar je merkt dat de Franse overheid eigenlijk van deze dienstverlening af wil en je naar commerciële (betalende) partners dwingt.
Dat heet dan in newspeak “de staat moet afslanken”, in realiteit moet je duur betalen voor een dienst die vroeger “gratis” was. Je betaalde er wel voor via je belastingen, maar die verminderen dan toch niet in verhouding.
…

Foto : Het toekomstige bruin goud, nu noggewoon gevallen blad.
(c) Marcel & Marielle

Eindelijk tuinieren

Si février est sec et chaud, …
… garde du foin pour tes chevaux.

Februari is te droog geweest, we hebben het beekje hier rond deze tijd van het jaar nog nooit zo laag gezien. Zelfs de vos kan er doorheen waden. We houden dus onze kippen in de gaten.

Tuinieren

We hebben eindelijk weer eens in de tuin kunnen werken, gewoon verder doen met de winterwerken die een beetje waren blijven liggen door Marcel z’n peesontsteking.

Hij heeft deze week in Albi een MRI-scan moeten ondergaan. Er zit dus een scherpe kalkrand ergens op het schoudergewricht (agressief acromion) waardoor sommige houdingen en bewegingen stekende pijnen veroorzaken. Maar zolang hij die bewegingen niet maakt of die houdingen niet aanneemt, gaat het. Maar zich aankleden, of op z’n rechterzijde slapen …
Hij doet het rustig aan, maar moet eind maart toch naar een specialist om te zien of er geen operatie nodig is.

We hebben intussen 24 frambozenstruiken geplaatst, 12 cassisstruiken, enkele blauwe bessen en appelbessen.
Nu moeten we nog de aalbessen, druivelaars, goji en kiwi omzetten naar de nieuwe moestuin.

Wandelen

We hebben ook een eerste oefenwandeling afgewerkt: 14 km rond Rignac. Een saaie bedoening met hier en daar een mooi uitzicht, dat wel, maar vooral met veel verkeerslawaai, veel asfalt en saaie lange rechte stukken.
Volgende keer nemen we daar een ander circuit, er zijn er genoeg.

En de site/blog?

Daar wordt aan gewerkt:
* we zijn begonnen aan ons hoofdstuk over natuur- en milieubescherming
* verbetering van de structuur
* voorbereiding van nieuwe pagina’s
* verbetering van tikfouten

Maar het vergt allemaal wat tijd, zeker wanneer je ook nog eens enkele sociale activiteiten hebt.
.

Foto : Place Sauvene in Albi
(c) Marcel & Marielle

Lentedrukdrukdruk

We zijn een tijdje niet actief geweest op de site, gewoon omdat we het te druk hadden.
Ja we weten het, gepensioneerden hebben het sowieso altijd al druk, maar er is pots wel heel veel op ons afgekomen:

We hebben van onze architect een werkschema gekregen van wat hoe en wanneer aanpakken.

  • We kunnen dus beginnen aan het plannen van de benedenverdieping van de schuur.
  • Daarnaast staat er ook een nieuwe hooischuur op het programma
  • Het is (bijna) lente: dus moet er begonnen worden aan de nieuwe fruit- en moestuin
  • Dan moeten er ook nog 2 weides (opnieuw) omheind worden en nog eens 2 opgekuist.

De schuur

We hebben een tip gekregen om tegelijkertijd te isoleren tegen vocht en kou, leidingen weg te werken en aan de vloer te beginnen. Die bestaat erin om een dubbele wand te bouwen waarachter we alle aan- en afvoerleidingen kunnen plaatsen en waardoor we het binnensijpelend vocht kunnen opvangen en afvoeren.

Daarvoor moeten we de zaken van de benedenverdieping naar boven verplaatsen en de zaken die boven staan ergens anders onderbrengen.
Dat betekende dus een onderkomen zoeken voor een deel van onze vroegere inboedel, kopers zoeken voor een aantal meubels en prullaria en plannen maken hoe we wat gaan regelen.
Er zijn intussen een aantal regelingen getroffen met onze buren, er moet ook wat plaats voorzien worden in onze nieuwe hooischuur en dan kunnen we er eindelijk aan beginnen.

De nieuwe hooischuur

Vermits we voor onze beesten jaarlijks toch 5 -6 ton hooi nodig hebben (1 ronde baal van 200 kg per week in de winter) moet daar een schuur voor gebouwd worden.
Tegelijkertijd willen we daar ook ons hout onderbrengen en er dan ook maar ineens het kippenhok, de graanopslag voor die beestjes en het voederhok voor de ezels er in onderbrengen. En omdat we dan toch bezig zijn, een plaats voorzien voor een eventuele tractor later.

Dat is dus plannen tekenen, berekenen hoeveel materiaal je ervoor nodig hebt, waar dat materiaal te kopen en dan ook nog een ruwe bouwplanning tegenaan gooien.

De fruit- en moestuin

We zeggen het al een hele tijd: we zouden graag zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen worden wanneer het op lokale groenten en fruit aankomt.
We hebben op een 200 meter van de deur een mooi stuk grond van ongeveer 2000 m² liggen waar we vorig jaar al een aantal fruitbomen hadden geplant. Mits wat aanpassing in de bomenrijen kunnen we daar een prima moestuin creëren met daarnaast ook nog eens voldoende ruimte voor allerlei klein fruit en bessen.

Dat wordt dus plannen, berekenen en voorbereiden.
Hoeveel aardappelen eten we per jaar? Welke soorten willen we? Hoeveel aardappels krijg je zo ongeveer van 1 pootaardappel?
Hoeveel uien eten we per jaar, en van welke soort? En hoe zit dat met boontjes, erwten, radijzen, rapen, bietjes, ….
Allemaal van die dingen waar je eigenlijk niet aan denkt wanneer je gewoon naar de winkel gaat en koopt wat je denkt nodig te hebben.

De weides

We hebben een extra weide in bruikleen gekregen die nog moet omheind worden en er is ook nog een kleinere weide die we opnieuw willen inrichten als gewone graasweide. Dan hebben de winterstormen ook nog eens lelijk huisgehouden op onze grootste wei waardoor we daar een heel deel omheining moeten vervangen na eerst de omgewaaide bomen te hebben weggehaald.

Dus drukdrukdruk

Het is nu eerst zaak om bij “minder slecht” weer buiten de zaken in orde te krijgen en bij werkelijk slecht weer binnen op te ruimen, te klasseren en in in dozen steken om naderhand opnieuw te stockeren.
En dan ’s avonds plannen tekenen en berekeningen maken.

Vervelen zullen we ons in ieder geval al niet dit jaar.

Maar dat betekent dus ook dat we de site maar enkel zullen aanvullen wanneer we er tijd voor hebben en wanneer we iets te melden hebben.

.

Foto : De pruimelaar aan huis staat weer prachtig in de bloei
(c) Marcel & Marielle