Koetsiershand

Een paard heeft benen
en een hoofd
Zelfs een mond heeft een paard

Dat is meer dan wat je,
van bepaalde mensen
geneigd bent te zeggen.

een gedichtje gevonden op internet

Beestjes?

Neen, een paard heeft Marcel nooit gehad, en hij heeft ook nog nooit een koets gemend, maar hij zit wel met een koetsiershand.
In de afbeelding hierboven zat hij zowat tussen hand 2 en 3.
Werken, klussen en tuinieren ging nog redelijk, maar het begon pijn te doen bij het hameren of stevig vasthouden van dingen.

Dupuytren

We gaan hier niet uitleggen wat een koetsiershand (de ziekte van Dupuytren) is, hoe je eraan komt en of en hoe je er vanaf geraakt.
Doe een zoektochtje op internet en je wordt om je oren geslagen met informatie.

30 januari werd Marcel geopereerd. Dat was ’s ochtends binnen en ‘in de namiddag terug buiten. Buiten die totaal lamgelegde arm die dag zelf viel het allemaal nogal mee.

Maar toen kwam het moeilijkste: 2 weken niet “werken”, niks heffen met die hand, geen zware inspanningen, geen moestuin, … kortom: redelijk rustig blijven en zo goed als niks doen … Dat moet je dan net aan Marcel vragen.

De beesten en de weides

Vooral toen Duc, ons muildier, ongeveer anderhalve week later besloot dat het gras bij de buren beter smaakt dan bij ons.
We weten intussen dat muildieren en ezels brambessen tot op de grond afvreten.

Toen we eind vorig jaar de wei onder de rotsmuur heddan bijgewerkt en vergroot stond er een hoek van enkele 10-tallen vierkante meters nog vol met braambessen en hadden we gezegd dat we dat hoekje in het voorjaar zouden opruimen om daar de omheining te repareren.
Dat was dus buiten de beesten gerekend. Die hoek is mooi leeg gevreten, en stond de omheining daar dus in al haar halfvergane glorie te pronken.

Duc heeft er toen natuurlijk van geprofiteerd om van dat lekkere gras te proeven en hij was met geen middel terug in z’n eigen wei te krijgen.

Dat betekende dus dat die omheining moest gerepareerd worden, want de weide waar hij stond te grazen was voor de koeien van een lokale boer bestemd.
Gelukkig kennen we die mensen en konden ze er hartelijk mee lachen.
We hadden dus een paar dagen.

Maar we kunnen jullie garanderen dat een weipaal inkloppen met een paalhamer van 5 kg in normale omstandigheden al een hele karwei is. Maar om dat te doen met een hand die nog niet helemaal genezen is …

Maar in ieder geval de omheining is gerepareerd, Duc staat terug in z’n eigen wei bij z’n ezeltjes en Marcel moest een paar dagen extra rust nemen.

Voor de rest?

In de blog hebben we ons voornamelijk beziggehouden met de pagina’s over voorouderonderzoek.
In de keuken hebben we wat nieuwe soepen gemaakt omdat we stilaan de pompoenen moesten verbruiken voordat ze slecht werden.


Foto : Illustratie
(c) gevonden via internet

Het bruine goud

Qui vend sa paille vend son grain…
…Qui vend son fumier vend son pain.

Oud boerenspreekwoord

Gouden afval

Zonder mest heb je inderdaad geen brood, want het is de gecomposteerde mest die de aarde voedt en de aarde voedt vervolgens de plant.

We hebben vorige weken (eigenlijk groen) moeten lachen met de stommiteiten van de mensen.

Een van onze buren had een halve dag hard z’n best gedaan om alle bladeren op z’n koer samen te harken om ze daarna dan ergens op één van z’n weides te gaan verbranden. Niet alleen stonk dat verschrikkelijk, maar die rook bleef door het weer ook nog eens een ganse dag en nacht rond het dorp hangen.
Een andere buur gooit dagelijks z’n bijeengeharkte bladeren in z’n aanhangertje om dan op zaterdag naar het afvalpark te gaan om ze daar te gaan droppen.

En dan klagen beiden in het voorjaar dat de bloemen- en potgrond zo duur zijn.
Maar wanneer wij dan zeggen dat ze in het najaar de potgrond hebben verbrand of weggegooid, snappen ze het niet…

…Wij verzamelen zoveel mogelijk de bladeren op onze weides en in onze bossen, en pakken tegelijkertijd de oude ezelvijgen mee.
Dat gaat dan de composthoop op, samen met het andere tuinafval, en verandert dan in compost en na een jaartje zelfs in pure pot- en bloemengrond. Ideaal om voor te zaaien en zaailingen om te potten.

Jaarlijks halen we, naast de halfrijpe compost, zo ongeveer iets meer dan een kubieke meter van die zaaigrond.
Wanneer je dan in de winkels ziet wat die grond per klein zakje kost, dan weet je dat je inderdaad bruin goud verzameld hebt.

Het is plots koud en guur geworden.

En daarbovenop regent en miezert het ook nog eens. Eén dezer dagen zou het wel eens kunnen sneeuwen.
Daardoor vermindert de zin om naar buiten te gaan, maar van een beetje kou ga je niet dood…
Er zijn -naast bladeren en paardenmest rapen- werkjes genoeg op de boer’nbuiten.

Houthakkertje spelen

Binnenkort is het de laatste dalende maan van het jaar en die valt toevallig samen met de afnemende maan.
Volgens de ouderen is deze periode van “la dernière vieille lune de l’année” de ideale periode dus om bomen te vellen.
Het sap zit volledig in de wortels en het hout zal dus mooi sapdroog zijn en niet zo snel rotten.

Apestreken van onze ezels

Bij het repareren van de omheining van de weide onder het huis hadden we een boom moeten vellen die anders toch zou gevallen zijn.
De beek had het halve wortelstel blootgespoeld en de ezels hadden deftig aan de bast geknaagd zodat-ie half dood was.
Zo gezegd, zo gedaan. We hebben alles mooi op maat gezaagd: dikke blokken op 33 cm, andere stukken op 1 meter en de takken op 2 meter. Dat is makkelijk voor het zagen later. En vervolgens hadden we alles mooi op een hoop gelegd naast de wei.

Hebben die twee viervoeters niet beter gevonden dan met hun hals -tussen de prikkeldraad door- de takken vast te pakken met hun tanden en ze -tussen die prikkeldraad door- de wei in te sleuren om daarna rustig van de bast te kunnen smullen.
Maar het weze hen gegund…

IdN van de post en andere pagina’s

We hebben weer enkele pagina’s in de afdeling raad en daad aan moeten passen door wijzigende regeltjes.
Zo is de digitale identiteit van de post niet meer voor ons beschikbaar. Dat is enkel nog voor personen die een Frans identiteitsbewijs hebben.
Wij zijn dus ook onze oude IdN kwijt.
We hebben hiervoor de Franse post aangeschreven en hun antwoord is een koud “jammer maar helaas – en u heeft andere mogelijkheden om op officiële sites in te loggen“.
Daarnaast zijn er enkele kleinigheden veranderd inzake het inschrijven van een auto in Frankrijk zodat het zelf inschrijven weer iets moeilijker geworden is. Je kan het nog steeds zelf doen, maar je merkt dat de Franse overheid eigenlijk van deze dienstverlening af wil en je naar commerciële (betalende) partners dwingt.
Dat heet dan in newspeak “de staat moet afslanken”, in realiteit moet je duur betalen voor een dienst die vroeger “gratis” was. Je betaalde er wel voor via je belastingen, maar die verminderen dan toch niet in verhouding.


Foto : Het toekomstige bruin goud, nu noggewoon gevallen blad.
(c) Marcel & Marielle

Lentedrukdrukdruk

We zijn een tijdje niet actief geweest op de site, gewoon omdat we het te druk hadden.
Ja we weten het, gepensioneerden hebben het sowieso altijd al druk, maar er is pots wel heel veel op ons afgekomen:

We hebben van onze architect een werkschema gekregen van wat hoe en wanneer aanpakken.

  • We kunnen dus beginnen aan het plannen van de benedenverdieping van de schuur.
  • Daarnaast staat er ook een nieuwe hooischuur op het programma
  • Het is (bijna) lente: dus moet er begonnen worden aan de nieuwe fruit- en moestuin
  • Dan moeten er ook nog 2 weides (opnieuw) omheind worden en nog eens 2 opgekuist.

De schuur

We hebben een tip gekregen om tegelijkertijd te isoleren tegen vocht en kou, leidingen weg te werken en aan de vloer te beginnen. Die bestaat erin om een dubbele wand te bouwen waarachter we alle aan- en afvoerleidingen kunnen plaatsen en waardoor we het binnensijpelend vocht kunnen opvangen en afvoeren.

Daarvoor moeten we de zaken van de benedenverdieping naar boven verplaatsen en de zaken die boven staan ergens anders onderbrengen.
Dat betekende dus een onderkomen zoeken voor een deel van onze vroegere inboedel, kopers zoeken voor een aantal meubels en prullaria en plannen maken hoe we wat gaan regelen.
Er zijn intussen een aantal regelingen getroffen met onze buren, er moet ook wat plaats voorzien worden in onze nieuwe hooischuur en dan kunnen we er eindelijk aan beginnen.

De nieuwe hooischuur

Vermits we voor onze beesten jaarlijks toch 5 -6 ton hooi nodig hebben (1 ronde baal van 200 kg per week in de winter) moet daar een schuur voor gebouwd worden.
Tegelijkertijd willen we daar ook ons hout onderbrengen en er dan ook maar ineens het kippenhok, de graanopslag voor die beestjes en het voederhok voor de ezels er in onderbrengen. En omdat we dan toch bezig zijn, een plaats voorzien voor een eventuele tractor later.

Dat is dus plannen tekenen, berekenen hoeveel materiaal je ervoor nodig hebt, waar dat materiaal te kopen en dan ook nog een ruwe bouwplanning tegenaan gooien.

De fruit- en moestuin

We zeggen het al een hele tijd: we zouden graag zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen worden wanneer het op lokale groenten en fruit aankomt.
We hebben op een 200 meter van de deur een mooi stuk grond van ongeveer 2000 m² liggen waar we vorig jaar al een aantal fruitbomen hadden geplant. Mits wat aanpassing in de bomenrijen kunnen we daar een prima moestuin creëren met daarnaast ook nog eens voldoende ruimte voor allerlei klein fruit en bessen.

Dat wordt dus plannen, berekenen en voorbereiden.
Hoeveel aardappelen eten we per jaar? Welke soorten willen we? Hoeveel aardappels krijg je zo ongeveer van 1 pootaardappel?
Hoeveel uien eten we per jaar, en van welke soort? En hoe zit dat met boontjes, erwten, radijzen, rapen, bietjes, ….
Allemaal van die dingen waar je eigenlijk niet aan denkt wanneer je gewoon naar de winkel gaat en koopt wat je denkt nodig te hebben.

De weides

We hebben een extra weide in bruikleen gekregen die nog moet omheind worden en er is ook nog een kleinere weide die we opnieuw willen inrichten als gewone graasweide. Dan hebben de winterstormen ook nog eens lelijk huisgehouden op onze grootste wei waardoor we daar een heel deel omheining moeten vervangen na eerst de omgewaaide bomen te hebben weggehaald.

Dus drukdrukdruk

Het is nu eerst zaak om bij “minder slecht” weer buiten de zaken in orde te krijgen en bij werkelijk slecht weer binnen op te ruimen, te klasseren en in in dozen steken om naderhand opnieuw te stockeren.
En dan ’s avonds plannen tekenen en berekeningen maken.

Vervelen zullen we ons in ieder geval al niet dit jaar.

Maar dat betekent dus ook dat we de site maar enkel zullen aanvullen wanneer we er tijd voor hebben en wanneer we iets te melden hebben.

.


Foto : De pruimelaar aan huis staat weer prachtig in de bloei
(c) Marcel & Marielle