Categorie: Bouwen

En daar is-tie dan

We hebben lang gezocht
Dikwijls was ie te duur
Dan weer net niet wat we zochten
Of in een te slechte staat

MAAR …
We hebben hem uiteindelijk gevonden.

Een nieuwe tractor …

Een baal hooi weegt heel wat, een “kleine” van 1,20 m zit rond de 150 kg, sommige  grotere zelfs rond de 300 kg.
En daar waar Marcel zo een kleinere wel kan rollen en kantelen, is een tractor met een voorvork toch iets gemakkelijker.
En daarvoor konden we rekenen op de hulp van enkele van onze vrienden die wel een tractor hadden. Maar om hout te gaan halen in de bossen of op de weides waren we liever toch onafhankelijk.

En wanneer we dan toch een tractor willen, dan liefst nog 4-wiel aangedreven, dat is toch iets zekerder in de modder of op de hellingen hier.
En liefst niet al te groot of breed, want sommige boswegeltjes zijn echt best smal.

Het enige probleem: die dingen nieuw kopen zat er nooit in, dat is gewoon veel te duur, het moest dus een “zoveelstehands” zijn, maar die dingen zijn ook verschrikkelijk duur in de handel.

Jaaaaaaaren lang hebben we gezocht …

Tot die ene dag.

We hadden een permanente zoekopdracht lopen op leboncoin.fr: de bekendste zoekertjessite van Frankrijk.

Maar de weinige tractoren die in aanmerking kwamen waren

  • ofwel te duur
    we hadden een limiet van 10.000 € gezet
  • ofwel hadden ze geen voorvork,
    en dan kan je geen baal hooi verplaatsen
  • ofwel geen 4-wiel aandrijving
    en dan kan je hier niks beginnen
  • ofwel in een te slechte staat
    en dan komen de reparatiekosten er nog bij.

Maar begin januari stond daar plots een mooie kleine tractor te koop,

  • niet te ver weg, we konden hem zelf afhalen
  • mooi onder onze limiet
  • met een voorvork
  • en in een niet al te slechte staat
  • en ook nog eens 4-wiel aangedreven

Een Same MTD46 uit de jaren stillekes …

OK, er is wel wat werk aan.

De banden zaten vol scheuren, daar moesten dus 4 nieuwe op.
De eigenaar had geen idee wanneer het laatste smeerbeurt was geweest …
De elektriciteitsleidingen waren ook niet om over naar huis te schrijven
Er was een klein lek in de hydraulische leidingen naar de voorvork
En het linker voorwiel was ook niet meer helemaal wat het moest zijn.

Maar we kennen onze lokale techniekers en hun mogelijkheden.

En dan waren er ook nog de papieren.

De eigenaar had die tractor zelf al een tijdje geleden gekocht, maar hem nooit ingeschreven op zijn naam.
De tractor stond dus nog steeds ingeschreven op de naam van die vorige eigenaar.

Tja, dat wordt dus een strijd met de beruchte Franse administratie

En op een mooie winterse dag

Zijn we die tractor dan gaan halen.
Na een korte les “tractor rijden” en “voorvork en achterste hefsysteem bedienen” is Marcel er dan mee naar huis gereden.

Hij heeft wel enorm veel geluk gehad, want op zo een 500 meter voor thuiskomst liep de linker voorband lek, maar hij is toch thuisgeraakt.
Een voorlopige reparatie was binnen de week geklaard, maar die nieuwe banden werden dan toch wel een zeer dringende zaak.

…

We zullen later nog wel een aantal pagina’s aan dit machientje besteden.

…

Foto : De tractor bij aankoop
(c) Marcel & Marielle

Effe tussendoor

Je vuile was
hou je binnen
…
Maar als je alleen bent,
kan je ook naar de wasserette gaan.
…
quote van Michele Bernier

Maar dan moet je er wel tegen kunnen dat
andere mensen je vuile onderbroeken zien.
(bijvoegsel van Marcel)

Knutselen en verbouwen

Intussen zijn we begonnen aan de verbouwing van de badkamer.

Om te beginnen zijn die douches in kit toch niet zo goed bestand tegen de tand des tijds. En ook die oude koperverbindingen van de waterleidingen begonnen problemen te krijgen.

We hebben er dan maar van geprofiteerd om:

  • al die koperen leidingen te vervangen door nieuwe materialen,
  • het WC te verplaatsen en bijgevolg ook het hele afvoersysteem te vervangen
  • de douche te vervangen door een bad
  • de lavabo met wastafel te verplaatsen
  • en extra kastruimte te creëren

En dat allemaal op een oppervlakte van ongeveer 2 x 2,5 m.
Oh ja, we hebben dan wegens gebrek aan plaats wel de deur moeten vervangen door een gordijn.

De pagina’s met de uitleg over materialen en verbouwingen komen zo snel mogelijk.

De graafmachine en de nieuwe schuur

Intussen staat de graafmachine al een tijdje stil door technische problemen die niet onmiddellijk opgelost geraken.
Maar het is dan ook een oud beestje, een Pel-Job 286 van de jaren 80 uit de vorige eeuw. En wisselstukken zijn moeilijk te vinden, maar ze zijn er nog.

Dat betekent tegelijkertijd dat de werken aan de nieuwe schuur stil liggen en dat we een aantal aankopen van materiaal moeten uitstellen omdat we het geld in reserve moeten houden voor de reparatie van de machine.

…

Foto : Iemand vond het nodig om een hele hoop was op straat te gooien …
(c) Marcel & Marielle

Even over ons

Wanneer een dier je zegt
dat het kan praten
…
dan liegt het waarschijnlijk
…
(oude boerenwijsheid)

Een paar achtergebleven nieuwsjes door de omstandigheden.
Want er is meer op deze wereld dan deze blog.

Een nieuwe operatie

Omdat ook de kleinkinderen onze blog lezen, hebben we een tijdje verzwegen dat Marielle ook geopereerd moest worden.
Ze had een probleem met de onderste ruggenwervels en daardoor de keuze tussen een (risicovolle) operatie of de rolstoel tegen het eind van het jaar.
Vanzelfsprekend heeft ze voor de operatie gekozen, maar dan wel door een van de betere chirurgen in de buurt van Toulouse.
Maar alles is intussen achter de rug en de resultaten zijn positiever dan eigenlijk verwacht.

De moestuin

Na onze verplichte rustperiode moest er dringend werk gemaakt worden van de uitbreiding van onze moestuin.
De laatste 2 percelen moeten klaargemaakt worden zodat we voldoende ruimte hebben om al onze groenten volgens de principes van wisselteelt te kunnen kweken.
Op die manier zijn we verzekerd van een gezonde grond en dus ook gezonde groentjes.
En dan kunnen we eindelijk beginnen denken aan het zaaiseizoen voor de zomergroenten.

Karweitjes

Bij grotere projecten heb je altijd wel ergens een rommelhoekje dat moet opgeruimd worden, of een karweitje dat al zolang wacht …
Er zijn dus een hoop kleine dingetjes bijgewerkt die anders bleven liggen zodat we nu stilaan opnieuw aan het grotere project kunnen beginnen denken.

De stambomen

Er zitten een paar taaie takken tussen die heel wat meer opzoekwerk vergen dan eerst gedacht.

De site

Wel, die vordert … voor, na of tussendoor …
Telkens we een momentje hebben vullen we hier een bladzijde aan, of voegen we ergens anders een nieuwe toe.
Onze laatste zijn natuurlijk die over onze stambomen,
maar we hebben ook een beetje bijgewerkt in onze pagina’s over de moestuin.

Oekraïne

En vanzelfsprekend blijft deze oorlog in onze hoofden spoken.
Daarom ook dat we effectief ons steentje bijdragen door schenkingen of een beetje hulp te bieden waar nodig.
Wat kost een pak spaghetti, een bokaal conserven of een fles appelsap.
En wat kan je beter doen met overtollige kledij of andere dingen dan ze wegschenken aan hen die het nodig hebben.
…

Foto : Onze handelingen en onze gedachten zijn bij de mensen in Oekraïne.
(c) onbekend – gevonden via internet

Een DIY kerstboom

De paal lag er al meer dan een jaar, …
de planken waren ook oeroud en nat …
…
We zegden al meer dan een jaar…
We moeten toch eens…
… een nieuwe kerstboom maken …

Een project van lange adem

We zaten er al 2 jaar op te broeden.
Maar eerst was er dit,
en dan was er dat,
En dan had Marcel niet het nodige materiaal
ofwel niet het nodige gereedschap,
…
Kortom, excuses in overvloed om te verhullen dat we geen zin hadden om eraan te beginnen.
Maar niet alleen dat, er was ook een probleem met het concept, het zat niet goed in Marcel z’n hoofd. “Hij had dat ding nog niet helemaal uitgeknoebeld.”

Maar, op een dag … Eureka

Surfen, niet met de wind, niet op de golven,
Nadenken, … foto’s van vroeger bekijken …
Herinneringen ophalen …
kortom allerlei dingen doen terwijl we het projectje eigenlijk lieten sudderen,
En plots zei Marcel: “ik heb een idee, nog niet helemaal uitgewerkt, maar ik heb een idee.”

En zo rijpte het ontwerp:
Een verticale stam, met takken van planken gerecupereerd van oude paletten en tussen die takken een soort van inlegsegmenten om afstand en luchtigheid te creëren.
We besloten om te vertrekken op een basis van 80 cm breedte en zo langzaam naar de top te werken, met 1 cm per tak.
De tussensegmenten zouden ongeveer dezelfde dikte moeten hebben als de planken die de takken moesten vormen.

En de uitvoering

Heeft ook een tijdje op zich laten wachten.
Eerst moesten de takken op lengte gezaagd worden.

Dan moest dat gat geboord worden in het exacte midden van iedere tak.
Maar dat gat moest natuurlijk een diameter hebben die minstens zo groot was als de “stampaal”. En in die tussensegmenten moest ook zo een gat komen…

Daarvoor hadden we een kolomboor nodig, en die hadden we sowieso nodig voor nog een heleboel andere projecten later. Dus werd die gekocht, en natuurlijk ook een speciale forstner-boor met een diameter van 6 cm.

Dan kwam het afmeten van het midden van de “takken”.
En er moest mallen gemaakt worden zodat die gaten exact in het midden van de takken en de tussenringen zouden komen.

De gaten boren in de takken was nog redelijk simpel.
Die tussenringen waren het grote probleem:
We hadden die dingen uit gerecupereerde palen van een omheining gezaagd, maar er niet bij nagedacht dat dat hout speciaal behandeld was…

Dus het ogenblik dat we begonnen met het boren van die gaten in die tussenringen …
Begon dat hout te dampen en te stinken, terwijl de boor zeer snel heet liep.
Daarenboven braken die “ringen” dan op het einde telkens nog eens in 2 of 3 stukken uit elkaar.

Oplossing voor de tussenspatie.

Die tussenspatie was echt wel nodig om die kerstboom een luchtig karakter te geven, om hem niet te plomp te laten uitzien.
Dus hoe ging je die ringen vervangen?
Ijzerdraad? Ringen voor een badkamergordijn? Een ander soort ringen fabriceren?
Tot we ons oog lieten vallen op een oud stuk hout met schroeven die er halvelings uitstaken.

Dus we hebben telkens 3 schroeven geplaatst rond het geboorde gat van de takken  tot op een bepaalde diepte zodat er een goede cm tussenruimte zou zijn.

De vormgeving

En dan hebben we die planken rond de stam geplaatst.
Eerst kriskras om het geheel op een echte boom te laten lijken, maar dat trok echt op niks. Je kon er zelfs niks van een boom in herkennen.

En toen herinnerden we ons een vitrine die we ooit gezien hadden in de tijd dat we nog in Duitsland woonden: een spiraalvormige witte kerstboom.
Dus gelukkig maar dat die takken niet vastgeschroefd waren.

Het resultaat

Gemaakt uit afvalhout en veel fantasie:

boom1 boom2

…

Foto : En hij staat gewoonweg prachtig …
(c) Marcel & Marielle

Een sabbatjaar

Een jaartje “digitale rust”

Inderdaad,
we zijn een jaartje bewust van onze site weggebleven, geen statistieken bekeken, geen reacties bekeken, niks, …
En we hadden het nodig, want zo een blog/site slorpt je op, je wil altijd beter doen, altijd bijwerken, altijd meer en betere informatie geven.
En dan wordt het een sleur, een werk, een karwei. En dat is niet wat we voor ogen hadden toen we hieraan begonnen.

We hebben dus heel wat in te halen qua blogwerk, maar hieronder alvast een kleine opsomming van de voornaamste dingetjes dit jaar.
Die zullen naderhand uitgewerkt worden in aparte blogberichten.

Hebben we dan stilgezeten?

Zeker niet.
Er was werk genoeg aan de winkel:

  • de moestuin
    We hebben een volledig nieuw design ontwikkeld dat zich perfect inpast in het grote plaatje dat al uitgetekend en uitgewerkt was.
    Dat design omzetten in realiteit was dan weer andere kost, want veel hard labeur en vooral handenarbeid, maar de resultaten mogen er zijn.
  • de ezels
    We hebben jammer genoeg afscheid moeten nemen van Duc’s halfzus “Bisou”.
    Op een zekere dag was ze ’s ochtends nog actief, en dezelfde namiddag lag ze plots dood in de wei. Ze was nog maar 9 jaar oud en niemand die ons kan uitleggen wat er gebeurd zou kunnen zijn.
    Maar we hadden het andere ezeltje, dat we van dezelfde eigenaars gekocht hadden, ook al veel te snel moeten afgeven.
  • nieuwe ezeltjes
    Omdat paardachtigen, en dat zijn (muil)ezels tenslotte, kuddedieren zijn, mag je ze eigenlijk niet op hun eentje laten. We moesten dus op zoek naar gezelschap voor Duc.
    En daar hebben we geluk gehad. Een boer op niet al te grote afstand had een paar ezels te veel in z’n kudde en wilde af van de jongste, een moeder met haar veulen.
    Dus zijn Caddie en Kebab Duc gezelschap komen houden.
    En een extra verrassing was dat Caddie zwanger was (en nog steeds is op dit moment) zodat we binnenkort een nieuw beestje welkom mogen heten.
    Maar omdat we dan teveel dieren hebben, zullen we Kebab moeten verkopen.
  • stallingen bouwen
    Omdat we stilaan de verbouwingen aan het voorbereiden zijn, moesten er een paar oude, voorlopige, constructies afgebroken worden.
    Maar we hadden wel nog steeds stalling nodig voor zowel de graafmachine als voor de dumper en onze aanhangwagen.
    Daarnaast moest er ook een nieuwe houtschop gebouwd worden, waar we ook het grotere tuinmateriaal in wilden onderbrengen.
  • Brandhout en stommiteiten
    Begin dit jaar heeft Marcel op één van onze weides de fruitbomen vrijgemaakt door een aantal eiken om te zagen.
    En zo ging hij op een dag “eens snel effe nog een boompje doen”, maar is toen uitgeschoven met een draaiende kettingzaag in z’n hand.
    “Haast en spoed is zelden goed” of “Routine kan dodelijk zijn” …
    Resultaat:
    een jaap van 15 cm in z’n linkerbeen even boven de knie.
    Hij dacht voor dat kleine werkje geen zaagbroek nodig te hebben.
    Dat was dus 2 weken verplichte rust en veel inhaalwerk naderhand.
    Sindsdien doet ie bij het minste zaagwerk toch z’n zaagbroek aan.
  • Appeltjes
    Maar die appelaars hebben nog nooit zoveel fruit gegeven.
    Terwijl op andere weides de bloesems in het voorjaar bevroren waren en we daar dus totaal geen oogst hadden, heeft deze wei toch rond de 600 kg opgeleverd.
    Dat geeft dus veel appelsap, ciderazijn, “appelwater”, confituur, compote, en appeltjes om zo te eten natuurlijk…
  • Een rampjaar voor de tomaten
    en nog een paar andere groenten…
    Een te droog voorjaar met zelfs nog zeer late vorst, een te natte overgang naar de zomer en dan daarbovenop nog eens een droogte van enkele maanden …
    daar kunnen niet veel groenten tegen.
    Vooral voor de tomaten was het rampzalig. Door de vele regen heeft zich zeer snel de meeldauw ontwikkeld en die was niet tegen te houden. Je kon de aangetaste scheuten niet zo snel verwijderen of de rest was al aangetast.
    Ook de knoflook, sjalotten en uien konden niet zo goed tegen de nattigheid, net zoals de knolselder, de rode bieten en nog een paar knolgewassen
    Daarentegen hadden we meer dan voldoende courgettes en pompoenen en hadden de aardappeltjes en boontjes het eigenlijk ook niet slecht gedaan.
  • …

En nog eens een coronajaar

Dat dat verdomde coronavirus nog steeds niet weg is, hebben we geweten.
We hebben intussen onze derde prik gehad en bereiden ons voor op een nieuwe prik in het voorjaar.
Intussen gaan we het derde jaar in dat we onze kinderen en kleinkinderen niet meer hebben kunnen vasthouden en knuffelen.
Telkens kwam dat verdomde virus weer terug de kop opsteken.

We hebben onze mening over anti-vaxxers en andere zaken, maar we gaan beleefd blijven …

Plantfiches

Na studie en synthese zijn we er eindelijk in geslaagd om een type plantfiche te ontwikkelen die aan onze verwachtingen en eisen voldoet.
Nu moeten we die “alleen nog maar” invullen en per plant heb je toch al snel meerdere dagen nodig om de informatie te verzamelen, te sorteren, te ordenen om uiteindelijk het essentiële over te houden voor een werkbaar instrument voor de moestuin.

En dan het dagdagelijks leven

Dat gaat ’n gangetje, met ups en downs, met de probleempjes die komen met de jaren, met vrolijke dagen en minder vrolijke.
Het sociale leven lijdt wel enorm onder corona omdat er hier in het diepe Frankrijk toch meer protest is tegen de maatregelen waardoor een aantal buren en kennissen niet meer kunnen of willen deelnemen aan de activiteiten die dan toch kunnen doorgaan, maar dan “enkel met QR-code” …
En zelf proberen we toch nog steeds zo voorzichtig mogelijk te zijn in onze keuze van activiteiten, zeker met de laatste coronacijfers.

Er komen ook een paar dingen op ons af inzake gezondheid:
ja of neen operatie voor Mariëlle en welk alternatief indien geen operatie,
en toch een operatie voor Marcel.

En dan gaan we nu beginnen met het bijwerken van de site, de blogberichten en onze plantenfiches.

…

Foto : Marielle met onze ezeltjes
(c) Marcel & Marielle

Effe boompje omleggen

Haast en spoed is zelden goed …
Routine is dodelijk …
“Rap effe iets doen” bestaat niet …
…
Vite et bon fait rarement bon mariage …

En nog meer van dat fraais.

Een dinsdag in januari …

Marielle was voor de namiddag nog wat inkopen doen, het werk in en rond huis was gedaan en er was nog heel wat tijd over.
Dus ging Marcel nog snel-snel dat ene boompje omleggen dat op maandag niet gelukt was.

Kettingzagen gevuld en gescherpt in de kruiwagen…
Samen met markeerverf, meetstok en handschoenen …
Och, voor dat effe die lompe zware zaagbroek, zou wel niet nodig zijn…
Rustig naar de weide wandelen…
Alles klaarmaken, helm op, handschoenen aan …

En aanvallen maar:
Valrichting bepalen, valhoek uitzagen, controleren of alles mooi zit…
Scharnier goed uitmeten, zaagsnee beginnen, …
En wanneer de boom begint te vallen …
De gashendel loslaten, denken dat je de rem opzet …
Enkele stappen naar achter zetten om een eventuele terugslag of terugsprong te ontwijken …

En dan op een houtje trappen en naar beneden schuiven …
terwijl die kettingzaag aan haar laatste omwentelingen bezig is.

En dan kan je gelukkig nog vloeken.

En dat doe je dan ook.

Het volgende dat je doet is de hulpdiensten bellen:
“Goeiedag mevrouw, ik sta op de weg van … naar …
en heb net met een kettingzaag in mijn linkerbeen gezaagd…
De wonde zit een paar cm boven de linkerknie, is ongeveer 10-15 cm lang en net geen cm diep.
Ik bloed een beetje, maar kan nog gaan.
Neen, ik heb geen verbanddoos mee, en neen er is niemand bij me….”

Veel extra details werden niet gevraagd.
Die ziekenwagen zou nooit sneller daar geweest zijn, moest hij niet verkeerd gereden zijn …

En het materiaal, en de rest???

Marcel kon gelukkig nog gaan. De bloeding was zo heel erg niet.
De kettingzagen moesten aan de kant gelegd zodat ze niet te zien waren van op de weg.
Dan moest natuurlijk Marielle gebeld worden:
“Schatje, niet verschieten, het is niet erg, maar ik heb net de ziekenwagen gebeld.
Ik heb met de kettingzaag in mijn been gezeten …
Maar nog ne keer, het is niet zo erg, het gaat. Doe maar rustig voort.
Maar kan je me straks m’n carte vitale naar het ziekenhuis brengen?”

Marielle was niet veel later dan de ziekenwagen daar, maar ze had intussen al de buurman gebeld:
“… kan je even naar Marcel gaan kijken? Hij staat ginds op de wei en heeft met de kettingzaag in z’n been gezaagd.”

Nou, die was ook snel daar en was verwonderd om Marcel naast de weg te zien staan.
Hij spreekt ons er nog regelmatig over aan.
Maar de kwestie van kettingzagen, benzine en ander materiaal was dus al opgelost.

Ziekenwagen en ziekenhuis

In de ziekenwagen konden de verplegers inderdaad zien dat de wonde niet zo fel bloedde. Dan moest er beslist worden welk ziekenhuis Marcel kon opnemen, want met die coronasituatie was dat niet evident.

Naar het ziekenhuis van Decazeville dus, net datgene wat we niet graag hadden, maar je mag niet kiezen.
En dan krijg je daar ook nog eens net die ene dokter te zien die je niet wil hebben omdat je hem kent van een vorig akkefietje.

Resultaat:
een rafelige snede in de broek, en in het been eronder ook natuurlijk.
Door de slordige verzorging heeft die dan ook nog eens veel langer nodig gehad om te genezen.

En dan moet je een paar dagen rust nemen om die wonde te laten verzorgen en te laten helen. En we kennen Marcel …

Maar 2 weken later stond hij, maar deze keer in zaagbroek, terug op de wei.
…

Foto : Die broek mag in de vuilbak.
(c) Marcel & Marielle

De rotsmuur – einde verhaal?

Il faut bâtir avec les pierres qu’on a…
Un mur n’est pas construit avec une seule pierre…
…
La pierre n’a point d’espoir d’être autre chose que pierre. Mais de collaborer, elle s’assemble et devient temple…

Enkele mooie gezegdes over stenen, maar het laatste, toegeschreven aan Antoine de St-Exupéry, lijkt me het mooiste:
Een steen kan slechts hopen een steen te zijn, maar door samenwerking kan hij wel deel uitmaken van een tempel.

Een samenvatting van het complete verhaal

Omdat we beneden het huis een ongeveer vlak terrein wilden, werd in augustus 2016 begonnen met de bouw van een rotsmuur.
Door de regens van de winter 2017 stortte die in en vernielde daarbij ook nog eens ons waterzuiveringsstation.
Daardoor konden we de septische put onder het huis niet afbreken en daardoor konden we dus ook niet met de bouwwerken beginnen.

Vervolgens begon een verzekeringsverhaal van bijna 3 jaar, waarbij we zelfs hebben moesten dreigen met een burgerlijk rechtsgeding omdat onze bouwvergunning op haar einde liep.

Het volledige verhaal in de blog.

2019

Net voor de zomer 2019 gaf de verzekeringsmaatschappij dan toch groen licht om de reparaties aan te vatten.
En dan was het wachten op de firma om de werken uit te voeren en de verzekeringsexpert om de werken te controleren.
In september was het dan eindelijk zover:
De resten van de oude muur moesten volledig afgebroken worden om vervolgens een volledig nieuwe muur te bouwen.
Dan kwam een nieuw waterzuiveringsstation, ditmaal eentje zonder elektriciteitsverbruik en met een langere levensduur van zowel systeem als filter, dus nog ecologischer.

Eind september was dan eindelijk alles achter de rug:
een nieuwe muur volgens de normen, een nieuw waterzuiveringsstation, …
Er moet enkel nog wat “gebricoleerd worden om de helling onder de muur naar onze goesting te krijgen.

Het volledige reparatieverhaaltje lees je hier.

Maar we kunnen starten…
… nadat Marcel hersteld is van z’n operatie.

.

Foto : een mooie schuine muur
(c) Marcel & Marielle

 

Vroege lente

Le train-train quotidien

Terwijl buiten het zonnetje schijnt zit Marcel noodgedwongen stil binnen. Z’n tendinitis is nog steeds niet voorbij. Intussen heeft-ie ook al weer een infiltratie achter de rug zodat de meeste pijn weg is. Binnenkort komen er extra onderzoeken om te zien of er toch niet meer aan de hand is.
Vanzelfsprekend “vreet-ie z’n kas op” want stilzitten is niks voor hem.
Marielle neemt een heleboel taken van hem over, maar de moestuin zal toch moeten wachten.

Gelukkig voor hem ligt er nog een hoop fruit en zijn er nog wat groentjes te verwerken. Hij kan zich dus bezighouden met soepen, stoofpotjes, compotes en confituren.

Wandelen

Maar er wordt ook weer gewandeld. Voorzichtig natuurlijk, omdat de spieren een beetje stram zijn na de winter. Maar zondag worden de schoenen extra gesmeerd want er staat een ontbijt gepland, en een ontbijt betekent natuurlijk wandelen (anders worden we te dik).
Het ontbijt?
Kalfspoten en kalfskop, georganiseerd door de voetbalclub van Rignac.
De wandeling?
Rond Rignac, een kleine 14 km op een redelijk vlak parcours. Niet te zwaar, ideaal om de calorieën van het ontbijt weg te werken.

En de site/blog?

Wel daar hebben we weer een en ander bijgewerkt, opnieuw georganiseerd, verplaatst …

  • Bijgewerkt:
    nieuwe pagina’s in het deel over permacultuur
    We zijn ook bezig met het deel toerisme verder uit te werken, daar zal de eerstvolgende dagen nog zeer veel veranderen.
  • Geherorganiseerd:
    het deel kluskarweien verplaatst naar raad & daad en wat bijgewerkt
    en we hebben gezien dat er daar ook nog heel wat werk ligt te wachten
    Maar vooreerst al de links bijwerken
  • copyright:
    we zijn ook bezig met de (c) melding aan te passen naar gewoon onze voornamen

…
.

Foto : Zelfs de kippen zijn van slag, 16 kippen = 14 eieren op 1 dag
(c) Marcel & Marielle

Oei, alweer een tijdje niks gedaan

… Althans niet op de site, …

Maar eerst en vooral natuurlijk een gelukkig en voorspoedig 2019 gewenst.

2018

Was een jaar dat niet verlopen is zoals we het graag gezien hadden.
  • Zoals vorig jaar geschreven, hadden we een aantal mooie projecten en kleinere karweien voorzien. Een aantal hebben we -deels- kunnen uitvoeren.
  • Maar een eerste tegenslag kwam al in april-mei toen Marcel een serieuze longinfectie opdeed. Er kwam zelfs een ziekenhuisopname bij kijken, en een flinke recuperatietijd achteraf.
  • We hadden enkele jaren geleden een weide in bruikleen gekregen van één van onze buren. Maar dit jaar bleek de vriendschap plots over en moesten we halsoverkop onze beesten daar weghalen en de weide in z’n oorspronkelijke staat terugbrengen.
    Het is niet dat wij problemen hadden veroorzaakt, maar ergens was er een misverstand ontstaan.
    Maar als je weet dat zowat het ganse dorp een probleem heeft met deze persoon, dan weet je dat de schuld niet noodzakelijk enkel en alleen bij jezelf ligt.
    Dus hebben we midden in die zomerse hittegolf enkele dagen keihard moeten werken om die weide  afgewerkt te krijgen.
    Gelukkig hadden we net ernaast een nieuw weide in bruikleen gekregen, dus moesten we niet ver lopen, maar kregen we veel werk op het verkeerde moment van het jaar.
    Probeer maar eens een weipaal in de grond te krijgen wanneer het kurkdroog is. Dan ben je eventjes bezig één enkel gat, laat ons dus maar zwijgen van 200 gaten.
    Maar eerst moest het wilde hout allemaal verwijderd worden en de omtrek van de weide opgekuist worden.
    Kortom, het heeft ons 2 maanden gekost om dat in die hitte afgewerkt te krijgen.
  • Intussen bleef het dossier van onze enrochement maar aanslepen. De verzekeringen zijn niet van de snelste wanneer het op uitbetalen aankomt. Dus ligt die muur nog altijd om, is onze waterzuivering nog steeds niet in orde

Maar het was niet allemaal kommer en kwel.

Onze moestuin heeft een mooie opbrengst afgeleverd.
We hebben een hele hoop groenten en aardappelen kunnen oogsten.
We hebben kilo’s tomaten en andere groenten in de diepvries.

Ook het fruit was de moeite waard:
ongeveer 200 kg appels die verwerkt werden tot appelsap, confituur en appelmoes.
Ook kilo’s frambozen, aardbeien en ander klein fruit smaakten heerlijk vers en later in coulis, compotes en confituren.

Maar je proeft vooral dat het allemaal vers uit de tuin verwerkt werd.

Een deel van onze inboedel in de schuur is al verhuisd, al blijft er wel nog een beetje te doen.

De werken aan de nieuwe schuur hebben we nog niet kunnen beginnen. Door de voorjaarsstormen was er heel wat werk aan de winkel in de weides.

En we hebben eindelijk onze “woonkamer” kunnen verbeteren.

2019

wordt hopelijk beter

Maar eerst moet Marcel wel even door een tendinitis in de rechterarm heen.

Onze plannen zijn grotendeels dezelfde als vorig jaar:

  • Verder werken aan de moestuin
  • de weides
  • de nieuwe hooischuur
  • het inrichten van de schuur
  • blijven pushen voor de herstelling van de rotsmuur

En we zullen proberen om iets meer aanwezig te zijn op deze blog.

.

Foto : Vuurwerk boven de Eiffeltoren in Parijs
(c) Internet

 

Lentedrukdrukdruk

We zijn een tijdje niet actief geweest op de site, gewoon omdat we het te druk hadden.
Ja we weten het, gepensioneerden hebben het sowieso altijd al druk, maar er is pots wel heel veel op ons afgekomen:

We hebben van onze architect een werkschema gekregen van wat hoe en wanneer aanpakken.

  • We kunnen dus beginnen aan het plannen van de benedenverdieping van de schuur.
  • Daarnaast staat er ook een nieuwe hooischuur op het programma
  • Het is (bijna) lente: dus moet er begonnen worden aan de nieuwe fruit- en moestuin
  • Dan moeten er ook nog 2 weides (opnieuw) omheind worden en nog eens 2 opgekuist.

De schuur

We hebben een tip gekregen om tegelijkertijd te isoleren tegen vocht en kou, leidingen weg te werken en aan de vloer te beginnen. Die bestaat erin om een dubbele wand te bouwen waarachter we alle aan- en afvoerleidingen kunnen plaatsen en waardoor we het binnensijpelend vocht kunnen opvangen en afvoeren.

Daarvoor moeten we de zaken van de benedenverdieping naar boven verplaatsen en de zaken die boven staan ergens anders onderbrengen.
Dat betekende dus een onderkomen zoeken voor een deel van onze vroegere inboedel, kopers zoeken voor een aantal meubels en prullaria en plannen maken hoe we wat gaan regelen.
Er zijn intussen een aantal regelingen getroffen met onze buren, er moet ook wat plaats voorzien worden in onze nieuwe hooischuur en dan kunnen we er eindelijk aan beginnen.

De nieuwe hooischuur

Vermits we voor onze beesten jaarlijks toch 5 -6 ton hooi nodig hebben (1 ronde baal van 200 kg per week in de winter) moet daar een schuur voor gebouwd worden.
Tegelijkertijd willen we daar ook ons hout onderbrengen en er dan ook maar ineens het kippenhok, de graanopslag voor die beestjes en het voederhok voor de ezels er in onderbrengen. En omdat we dan toch bezig zijn, een plaats voorzien voor een eventuele tractor later.

Dat is dus plannen tekenen, berekenen hoeveel materiaal je ervoor nodig hebt, waar dat materiaal te kopen en dan ook nog een ruwe bouwplanning tegenaan gooien.

De fruit- en moestuin

We zeggen het al een hele tijd: we zouden graag zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen worden wanneer het op lokale groenten en fruit aankomt.
We hebben op een 200 meter van de deur een mooi stuk grond van ongeveer 2000 m² liggen waar we vorig jaar al een aantal fruitbomen hadden geplant. Mits wat aanpassing in de bomenrijen kunnen we daar een prima moestuin creëren met daarnaast ook nog eens voldoende ruimte voor allerlei klein fruit en bessen.

Dat wordt dus plannen, berekenen en voorbereiden.
Hoeveel aardappelen eten we per jaar? Welke soorten willen we? Hoeveel aardappels krijg je zo ongeveer van 1 pootaardappel?
Hoeveel uien eten we per jaar, en van welke soort? En hoe zit dat met boontjes, erwten, radijzen, rapen, bietjes, ….
Allemaal van die dingen waar je eigenlijk niet aan denkt wanneer je gewoon naar de winkel gaat en koopt wat je denkt nodig te hebben.

De weides

We hebben een extra weide in bruikleen gekregen die nog moet omheind worden en er is ook nog een kleinere weide die we opnieuw willen inrichten als gewone graasweide. Dan hebben de winterstormen ook nog eens lelijk huisgehouden op onze grootste wei waardoor we daar een heel deel omheining moeten vervangen na eerst de omgewaaide bomen te hebben weggehaald.

Dus drukdrukdruk

Het is nu eerst zaak om bij “minder slecht” weer buiten de zaken in orde te krijgen en bij werkelijk slecht weer binnen op te ruimen, te klasseren en in in dozen steken om naderhand opnieuw te stockeren.
En dan ’s avonds plannen tekenen en berekeningen maken.

Vervelen zullen we ons in ieder geval al niet dit jaar.

Maar dat betekent dus ook dat we de site maar enkel zullen aanvullen wanneer we er tijd voor hebben en wanneer we iets te melden hebben.

.

Foto : De pruimelaar aan huis staat weer prachtig in de bloei
(c) Marcel & Marielle