Categorie: Dagelijks leven

Oftewel komkommertijd
maar dan echt letterlijk: komkommers, courgettes en pompoenen met hopen.

Dat wordt dus conserven maken…

… en soep ook natuurlijk

De oogst in het kort.

Alhoewel het voorjaar niet typisch te noemen was, en de zomer nog eens heter, droger en langer werd dan de vorige jaren, hadden we toch veel pompoenen en komkommers. Ze waren wel wat kleiner dan anders maar dat werd goedgemaakt door de aantallen.
Ook de aubergines waren kleiner dan normaal.
Door het extreme weer, waren er ook niet zo veel tomaten als andere jaren en de woelmuis is gaan lopen met een tamelijk deel van onze aardappeloogst.
Boontjes hadden we dan weer genoeg en fruit voor confituur ook, maar dan ook maar net.

En het leven?

Dat kabbelt rustig verder.
De grote werken liggen gelukkig stil zodat we het rustig aan kunnen doen.
Marcel revalideert rustig, maar kruipt toch tegen de muren op omdat hij “niet mag werken”. Marielle verwent hem wel en dat laat hij graag toe.

Voorts hebben we nog een heel kattenverhaal te vertellen, maar we kunnen al wel zeggen dat er 2 nieuwe bewoners zijn bijgekomen, nadat we er op korte tijd toch enkele verloren zijn.

De site

Die wordt rustig verder bijgewerkt.
We zijn bezig met een deel over het conserveren natuurlijk.
Daar vind je ook nuttige informatie over het zelf maken van etiketten.
We proberen ook nog een paar receptjes af te werken in het kokkerellen deel en
ook nog onze tuinbelevenissen in een leesbare vorm te krijgen.

.

Waar geen aardappelen gepoot worden, …
… zullen geen aardappelen uitkomen.

Dit betekent eigenlijk dat als je niet een goed begin voor iets legt, er ook niets van zal worden.
En ja, je moet eerst poten om later te kunnen oogsten.

Patatjesseizoen

Het is al maart intussen, dus mogen stilaan de eerste patatjes de grond in.
Maar zoals al uitgelegd in één van onze “aardappelpagina’s”, moesten we een keuze maken over welke aardappelen we wilden eten dit jaar.
We hebben alle pootgoed dat we nodig hebben. Nu moeten ze enkel nog de  grond in.

De lente is daar.

Onze japanse pruimelaar staat alweer mooi in bloei. Een beetje vroeg, maar dat is de schuld van die warme februari.
En het weer blijft niet wat het zou horen te zijn. Een paar maartse buitjes, afgewisseld met wind en zon. Maar eigenlijk nog altijd te droog.
Het probleem is dat je , als je je moestuin op 200 meter hebt, je goed naar de lucht moet kijken of het wel de moeite is om je te verplaatsen, of je wordt echt zeiknat en totaal verkild.

De site?

Zoals gewoonlijk: langzaam maar zeker.
Tussen al het werk in de moestuin door, proberen we hier en daar een pagina bij te werken of aan te maken. Momenteel hebben we weer iets bijgevoegd in het deel “rondom Rulhe”

En wijzelf?

Niks speciaals: inkopen doen, conserven en appelmoes maken. De laatste appels moeten verwerkt voordat ze slecht zijn, en ook de laatste najaarsgroenten zoals pompoen en dergelijke moeten de diepvries in.

Het is dus een normale rustige week zonder schokkend dingen in ons dagelijkse leven.
Het nieuws uit Nieuw-Zeeland daarentegen heeft ons wel geschokt. Welke gek doet nu zoiets?
Maar ja, in het Frans wordt gezegd “les extrêmes se touchent”  Terreur is en blijft  terreur, van welke kant ook en zal opnieuw terreur uitlokken.

.

De appel valt niet ver van de boom …
… maar dan moet er wel een boom zijn.

Zoals al ergens vermeld, zijn we lid van de vereniging VL12-Montbazens. Een vereniging die zich bezighoudt met het behoud van oude en lokale fruitrassen, en meer in het bijzonder appelrassen.

Appels

Wij zijn gek van appels, om tussendoor te eten, als confituur, als sap, als appelmoes, … kortom eender welke vorm, dus ook een goede Calvados of Armagnac.

Maar om appels te kunnen eten heb je appelaars nodig. Zelf hebben we wel enkele wilde appelaars, maar die kan je hoogstens verwerken tot appelsap of cider.
Tot nu toe hebben we steeds kunnen genieten van de appels van de buren, en dat kunnen we de volgende jaren ook nog. Maar we zouden dolgraag zelfvoorzienend willen worden.
Dus moeten we eigen appelaars hebben, liefst lokale rassen of variëteiten

Ontspanning

Marielle is vorig weekend gaan skiën in laiejoll (Laguiolle in de Aubrac), samen met een vriendin en kinderen. Het was gewoon fantastisch, lekker warm in het zonnetje en niet te veel volk. De kinderen hebben hun eerste skiles gehad en dat ging redelijk vlot.
Marielle heeft alle pistes -tig keer afgegleden. ’s Anderendaags was ze natuurlijk wel een beetje “stijf in de botten”.

De moestuin?

Langzaam maar zeker, maar zeker langzaam …
komen we d’r wel.
Alle dagen een beetje, volgens de maankalender (ergens moet je toch een houvast hebben?).
Intussen is de grote structuur klaar, met 27 fruitbomen en een 60-tal struiken voor kleinfruit hebben we een aantal percelen kunnen afbakenen. En er is nog steeds een beetje plaats.

Gezondheid

We moeten allebei extra onderzoeken ondergaan. Ons lichaam wordt een dagje ouder en er begint hier en daar iets niet meer te functioneren zoals het moet.
Marcel z’n situatie kennen jullie, Marielle heeft ook een probleempje dat echter met een redelijk simpele operatie kan verholpen worden.
Maar dat zijn zorgen voor morgen…

En de site?

Zoals altijd: er wordt rustig aan voortgebouwd.
Zo hebben we besloten dat we naast ons “gemeenschappelijk gedeelte” ook elk een eigen hoekje willen waar we onze eigen dingen kwijt kunnen.
* Marielle haar gedichten en schrijfsels
* Marcel zijn filosofische beslommeringen.
Hoe we dat gaan integreren weten we nog niet, maar dat komt wel.

Voorts zijn we opnieuw bezig met
* onze confituurtjes
* het deel over de moestuin
* …

.