Koetsiershand

Een paard heeft benen
en een hoofd
Zelfs een mond heeft een paard

Dat is meer dan wat je,
van bepaalde mensen
geneigd bent te zeggen.

een gedichtje gevonden op internet

Beestjes?

Neen, een paard heeft Marcel nooit gehad, en hij heeft ook nog nooit een koets gemend, maar hij zit wel met een koetsiershand.
In de afbeelding hierboven zat hij zowat tussen hand 2 en 3.
Werken, klussen en tuinieren ging nog redelijk, maar het begon pijn te doen bij het hameren of stevig vasthouden van dingen.

Dupuytren

We gaan hier niet uitleggen wat een koetsiershand (de ziekte van Dupuytren) is, hoe je eraan komt en of en hoe je er vanaf geraakt.
Doe een zoektochtje op internet en je wordt om je oren geslagen met informatie.

30 januari werd Marcel geopereerd. Dat was ’s ochtends binnen en ‘in de namiddag terug buiten. Buiten die totaal lamgelegde arm die dag zelf viel het allemaal nogal mee.

Maar toen kwam het moeilijkste: 2 weken niet “werken”, niks heffen met die hand, geen zware inspanningen, geen moestuin, … kortom: redelijk rustig blijven en zo goed als niks doen … Dat moet je dan net aan Marcel vragen.

De beesten en de weides

Vooral toen Duc, ons muildier, ongeveer anderhalve week later besloot dat het gras bij de buren beter smaakt dan bij ons.
We weten intussen dat muildieren en ezels brambessen tot op de grond afvreten.

Toen we eind vorig jaar de wei onder de rotsmuur heddan bijgewerkt en vergroot stond er een hoek van enkele 10-tallen vierkante meters nog vol met braambessen en hadden we gezegd dat we dat hoekje in het voorjaar zouden opruimen om daar de omheining te repareren.
Dat was dus buiten de beesten gerekend. Die hoek is mooi leeg gevreten, en stond de omheining daar dus in al haar halfvergane glorie te pronken.

Duc heeft er toen natuurlijk van geprofiteerd om van dat lekkere gras te proeven en hij was met geen middel terug in z’n eigen wei te krijgen.

Dat betekende dus dat die omheining moest gerepareerd worden, want de weide waar hij stond te grazen was voor de koeien van een lokale boer bestemd.
Gelukkig kennen we die mensen en konden ze er hartelijk mee lachen.
We hadden dus een paar dagen.

Maar we kunnen jullie garanderen dat een weipaal inkloppen met een paalhamer van 5 kg in normale omstandigheden al een hele karwei is. Maar om dat te doen met een hand die nog niet helemaal genezen is …

Maar in ieder geval de omheining is gerepareerd, Duc staat terug in z’n eigen wei bij z’n ezeltjes en Marcel moest een paar dagen extra rust nemen.

Voor de rest?

In de blog hebben we ons voornamelijk beziggehouden met de pagina’s over voorouderonderzoek.
In de keuken hebben we wat nieuwe soepen gemaakt omdat we stilaan de pompoenen moesten verbruiken voordat ze slecht werden.


Foto : Illustratie
(c) gevonden via internet

De eerste vorst

Novembre est le mois des morts,
… Si tu ne veux pas mourir encore,
… Habille-toi plus fort.

Eindelijk, het heeft gevroren!

Na een lange (te) warme periode wordt het eindelijk kouder.
Waarom we daar zo tevreden over zijn?
Heel simpel, Het doet gewoon deugd om eens een echt frisse neus te halen. En we kunnen ook mispels gaan plukken om er -wat anders?- lekkere confituur van te maken.

Maar de natuur heeft deze vorst ook nodig om tot rust te komen. Enkel de wintergroenten “doen” het nog, de prei, kolen, …
We hebben onze laatste frambozen van het jaar geplukt…
Het is de ideale tijd om knoflook te planten.

En het is een ideale periode om al aan de voorbereidingen van volgend seizoen te beginnen.

Ons dagelijkse leventje…

kabbelt “rustig” verder.
Door het mooie weer zijn we van het eerste tot het laatste licht buiten bezig en daarna moet het gereedschap onderhouden worden, de kettingen van de zagen geslepen, …

We hebben gratis hooi kunnen vinden om de groentetuin te mulchen. Daar kruipt wel wat tijd in, maar het zal wel lonen.
Tegelijkertijd is het bladeren verzamelen geblazen, die geven een uitstekende compost.

De nieuwe houtschop krijgt ook eindelijk z’n finale vorm, er zijn nog wat details te regelen.

En dan begint binnenkort het seizoen van houthakken:
begin december is het namelijk dalende maan, een ideale periode om bomen te vellen omdat dan het sap zo goed als volledig in de wortels zit.

En de site?

Dat moet dan maar gebeuren in de resterende tijd…

We zijn bezig met nieuwe pagina’s over hetgeen we dit jaar gedaan en gemaakt hebben.
Er zijn al een aantal pagina’s klaar over confituur maken en conserveren van groenten en fruit.

Daarnaast denken we ook na over het creëren van nieuwe berichten met een vroegere publicatiedatum zodat we die berichten toch een beetje in de juiste volgorde kunnen plaatsen.

We zijn er in geslaagd om een aantal van de problemen met de WP-editor (de computeromgeving waarin deze site gesmaakt wordt) op te lossen of te omzeilen. Alles lukt nog niet, maar het begint dus toch te lopen.


Foto : Een van die prachtige ochtenden na een nachtj vorst
(c) Marcel & Marielle

Mekaar helpen of niet

Een beetje late publicatie…
maar door de evenementen hebben we ons echt niet veel om de site kunnen bekommeren…
… Maar beter laat dan nooit!!!

Hooi voor de moestuin

Gelukkig zijn er nog mensen die mekaar belangeloos helpen.
Omdat we in onze moestuin meer en meer evolueren naar een cultuur onder hooi zochten we voldoende oud hooi om dit te kunnen verwezenlijken.
Zo hadden we op een weide in de buurt een 20-tal hooibalen zien liggen die daar lagen te verrotten. Maar van wie waren die, en hoe kregen we die thuis?
De eerste vraag was snel opgelost, gewoon even navragen op het gemeentehuis van wie dat stuk grond was en dan was het een kwestie van even voorbijgaan en vragen of we die boer ervan mochten verlossen. En ja hoor, we mochten ze gratis en voor niks afhalen.
Dan nog even naar één van onze kennissen bellen om te zien of hij ergens tijd kon vrijmaken en een tijdje later lagen die balen in onze moestuin.
Het heeft ons wel “een pintje” en wat chocolade gekost, maar we kunnen weer verder.
Nu moeten we zien hoe we dat voor het volgende seizoen kunnen regelen.

De eerste aardbeien.

De moestuin heeft ons intussen al onze eerste aardbeien opgeleverd. Er gaat toch niks boven dergelijke verse lekkernijen met de smaak van de zon.
We hebben intussen een kleine 300 aardbeienstruiken omgeplant van de oude naar de nieuwe moestuin, en er moeten er nog een 30 – 40 volgen. De oogst zal dit jaar niet zo fantastisch zijn, maar dat zal zich volgend jaar wel terugbetalen.

Weer eens die verdomde Franse bureaucratie

Zoals we in vorig blogbericht hebben geschreven, zijn we bezig iemand te helpen met haar emigratie naar Frankrijk.
Zo proberen we een afspraak voor deze dame te regelen op de Franse post om een rekening te openen onder het “droit de compte“. Alleen kent de bediende van de postbank haar zaken niet al te best en probeert ze ons wijs te maken dat de wetten veranderd zijn.
We zullen weer eens hogerop moeten aanbellen … of met de wetgeving beginnen zwaaien … wordt vervolgd dus.

Het dorp

Er is blijkbaar weer een haar in de soep in het lagere gedeelte van het dorp. Wat juist de aanleiding is, weet eigenlijk niemand, maar het ene deel van de straat spreekt niet meer met het andere.
Dat belooft dus voor het volgende feest.

En dan zijn er op korte tijd  twee bekenden van ons overleden. Beiden op een gezegende leeftijd van meer dan 80 jaar.
Het waren allebei heel markante figuren die sterke emoties opriepen in het dorp, ofwel had je er problemen mee, ofwel was je ermee bevriend. Een tussenweg bestond niet.

En de site?

Die evolueert rustig verder.
Het deel over toerisme rondom Rulhe is zowat volledig uitgewerkt. Nu zijn we bezig met de dagtrips.
We hebben in het hoofdstuk kokkerellen de pagina over arme mensen keuken bijgewerkt en ook weer een heerlijk streekgerecht bijgevoegd: de aligot.
En er staan nog -tig pagina’s in de planning…


Foto : een deel van de hooibalen ligt er al
(c) Marcel & Marielle

 

Koud en regen = Confituur

Wat doet een mens zoal wanneer het buiten koud en regenachtig is? …
… Hij/zij maakt confituur en andere conserven.

Terwijl Marcel langzaam herstelt van z’n tendinitis …

Zoals gezegd:

We hebben confit d’oignons gemaakt, confituur, appelmoes, pot-au-feu, poule-au-pot, stoofpotjes.
Allemaal typische winterdingetjes die je uitstekend kan maken op een houtfornuis en die je kan invriezen, in potjes doen, gewoon wecken, …
… Kortom de voorraden weer eens aanvullen.

en we werken onze blog bij.

We hebben het hoofdmenu een beetje aangepast zodat het “boerenkeuken” gebeuren een beetje meer opvalt, want tuinieren en koken neemt bij ons toch wel een belangrijke plaats in.

We hebben intussen een pagina over aardappels, en een pagina over permacultuur toegevoegd aan het moestuindeel en er zijn er nog enkele in ontwikkeling.

We hebben ook een nieuw hoofdstuk over confituren en compotes toegevoegd aan het kokkerellen gedeelte. En enkele recepten toegevoegd aan het deel over kokerellen met ajuin.

We werken naarstig verder en we hebben weer een aantal pagina’s in de steigers, maar daarvoor hebben we natuurlijk ook weer onze tijd nodig.
We hebben dan ook nog een paar ideetjes voor de volgende reeks pagina’s waarbij we denken aan aardappelgerechten, confituren, werken in de moestuin …

Dus …
… tot binnenkort alweer.

.


Foto : De Cantal ligt weer eens onder de sneeuw
(c) Marcel & Marielle