Categorie: permacultuur

Het bruine goud

Qui vend sa paille vend son grain…
…Qui vend son fumier vend son pain.

Oud boerenspreekwoord

Gouden afval

Zonder mest heb je inderdaad geen brood, want het is de gecomposteerde mest die de aarde voedt en de aarde voedt vervolgens de plant.

We hebben vorige weken (eigenlijk groen) moeten lachen met de stommiteiten van de mensen.

Een van onze buren had een halve dag hard z’n best gedaan om alle bladeren op z’n koer samen te harken om ze daarna dan ergens op één van z’n weides te gaan verbranden. Niet alleen stonk dat verschrikkelijk, maar die rook bleef door het weer ook nog eens een ganse dag en nacht rond het dorp hangen.
Een andere buur gooit dagelijks z’n bijeengeharkte bladeren in z’n aanhangertje om dan op zaterdag naar het afvalpark te gaan om ze daar te gaan droppen.

En dan klagen beiden in het voorjaar dat de bloemen- en potgrond zo duur zijn.
Maar wanneer wij dan zeggen dat ze in het najaar de potgrond hebben verbrand of weggegooid, snappen ze het niet…

…Wij verzamelen zoveel mogelijk de bladeren op onze weides en in onze bossen, en pakken tegelijkertijd de oude ezelvijgen mee.
Dat gaat dan de composthoop op, samen met het andere tuinafval, en verandert dan in compost en na een jaartje zelfs in pure pot- en bloemengrond. Ideaal om voor te zaaien en zaailingen om te potten.

Jaarlijks halen we, naast de halfrijpe compost, zo ongeveer iets meer dan een kubieke meter van die zaaigrond.
Wanneer je dan in de winkels ziet wat die grond per klein zakje kost, dan weet je dat je inderdaad bruin goud verzameld hebt.

Het is plots koud en guur geworden.

En daarbovenop regent en miezert het ook nog eens. Eén dezer dagen zou het wel eens kunnen sneeuwen.
Daardoor vermindert de zin om naar buiten te gaan, maar van een beetje kou ga je niet dood…
Er zijn -naast bladeren en paardenmest rapen- werkjes genoeg op de boer’nbuiten.

Houthakkertje spelen

Binnenkort is het de laatste dalende maan van het jaar en die valt toevallig samen met de afnemende maan.
Volgens de ouderen is deze periode van “la dernière vieille lune de l’année” de ideale periode dus om bomen te vellen.
Het sap zit volledig in de wortels en het hout zal dus mooi sapdroog zijn en niet zo snel rotten.

Apestreken van onze ezels

Bij het repareren van de omheining van de weide onder het huis hadden we een boom moeten vellen die anders toch zou gevallen zijn.
De beek had het halve wortelstel blootgespoeld en de ezels hadden deftig aan de bast geknaagd zodat-ie half dood was.
Zo gezegd, zo gedaan. We hebben alles mooi op maat gezaagd: dikke blokken op 33 cm, andere stukken op 1 meter en de takken op 2 meter. Dat is makkelijk voor het zagen later. En vervolgens hadden we alles mooi op een hoop gelegd naast de wei.

Hebben die twee viervoeters niet beter gevonden dan met hun hals -tussen de prikkeldraad door- de takken vast te pakken met hun tanden en ze -tussen die prikkeldraad door- de wei in te sleuren om daarna rustig van de bast te kunnen smullen.
Maar het weze hen gegund…

IdN van de post en andere pagina’s

We hebben weer enkele pagina’s in de afdeling raad en daad aan moeten passen door wijzigende regeltjes.
Zo is de digitale identiteit van de post niet meer voor ons beschikbaar. Dat is enkel nog voor personen die een Frans identiteitsbewijs hebben.
Wij zijn dus ook onze oude IdN kwijt.
We hebben hiervoor de Franse post aangeschreven en hun antwoord is een koud “jammer maar helaas – en u heeft andere mogelijkheden om op officiële sites in te loggen“.
Daarnaast zijn er enkele kleinigheden veranderd inzake het inschrijven van een auto in Frankrijk zodat het zelf inschrijven weer iets moeilijker geworden is. Je kan het nog steeds zelf doen, maar je merkt dat de Franse overheid eigenlijk van deze dienstverlening af wil en je naar commerciële (betalende) partners dwingt.
Dat heet dan in newspeak “de staat moet afslanken”, in realiteit moet je duur betalen voor een dienst die vroeger “gratis” was. Je betaalde er wel voor via je belastingen, maar die verminderen dan toch niet in verhouding.
…

Foto : Het toekomstige bruin goud, nu noggewoon gevallen blad.
(c) Marcel & Marielle

Mekaar helpen of niet

Een beetje late publicatie…
maar door de evenementen hebben we ons echt niet veel om de site kunnen bekommeren…
… Maar beter laat dan nooit!!!

Hooi voor de moestuin

Gelukkig zijn er nog mensen die mekaar belangeloos helpen.
Omdat we in onze moestuin meer en meer evolueren naar een cultuur onder hooi zochten we voldoende oud hooi om dit te kunnen verwezenlijken.
Zo hadden we op een weide in de buurt een 20-tal hooibalen zien liggen die daar lagen te verrotten. Maar van wie waren die, en hoe kregen we die thuis?
De eerste vraag was snel opgelost, gewoon even navragen op het gemeentehuis van wie dat stuk grond was en dan was het een kwestie van even voorbijgaan en vragen of we die boer ervan mochten verlossen. En ja hoor, we mochten ze gratis en voor niks afhalen.
Dan nog even naar één van onze kennissen bellen om te zien of hij ergens tijd kon vrijmaken en een tijdje later lagen die balen in onze moestuin.
Het heeft ons wel “een pintje” en wat chocolade gekost, maar we kunnen weer verder.
Nu moeten we zien hoe we dat voor het volgende seizoen kunnen regelen.

De eerste aardbeien.

De moestuin heeft ons intussen al onze eerste aardbeien opgeleverd. Er gaat toch niks boven dergelijke verse lekkernijen met de smaak van de zon.
We hebben intussen een kleine 300 aardbeienstruiken omgeplant van de oude naar de nieuwe moestuin, en er moeten er nog een 30 – 40 volgen. De oogst zal dit jaar niet zo fantastisch zijn, maar dat zal zich volgend jaar wel terugbetalen.

Weer eens die verdomde Franse bureaucratie

Zoals we in vorig blogbericht hebben geschreven, zijn we bezig iemand te helpen met haar emigratie naar Frankrijk.
Zo proberen we een afspraak voor deze dame te regelen op de Franse post om een rekening te openen onder het “droit de compte“. Alleen kent de bediende van de postbank haar zaken niet al te best en probeert ze ons wijs te maken dat de wetten veranderd zijn.
We zullen weer eens hogerop moeten aanbellen … of met de wetgeving beginnen zwaaien … wordt vervolgd dus.

Het dorp

Er is blijkbaar weer een haar in de soep in het lagere gedeelte van het dorp. Wat juist de aanleiding is, weet eigenlijk niemand, maar het ene deel van de straat spreekt niet meer met het andere.
Dat belooft dus voor het volgende feest.

En dan zijn er op korte tijd  twee bekenden van ons overleden. Beiden op een gezegende leeftijd van meer dan 80 jaar.
Het waren allebei heel markante figuren die sterke emoties opriepen in het dorp, ofwel had je er problemen mee, ofwel was je ermee bevriend. Een tussenweg bestond niet.

En de site?

Die evolueert rustig verder.
Het deel over toerisme rondom Rulhe is zowat volledig uitgewerkt. Nu zijn we bezig met de dagtrips.
We hebben in het hoofdstuk kokkerellen de pagina over arme mensen keuken bijgewerkt en ook weer een heerlijk streekgerecht bijgevoegd: de aligot.
En er staan nog -tig pagina’s in de planning…

…

Foto : een deel van de hooibalen ligt er al
(c) Marcel & Marielle

 

Vroege lente

Le train-train quotidien

Terwijl buiten het zonnetje schijnt zit Marcel noodgedwongen stil binnen. Z’n tendinitis is nog steeds niet voorbij. Intussen heeft-ie ook al weer een infiltratie achter de rug zodat de meeste pijn weg is. Binnenkort komen er extra onderzoeken om te zien of er toch niet meer aan de hand is.
Vanzelfsprekend “vreet-ie z’n kas op” want stilzitten is niks voor hem.
Marielle neemt een heleboel taken van hem over, maar de moestuin zal toch moeten wachten.

Gelukkig voor hem ligt er nog een hoop fruit en zijn er nog wat groentjes te verwerken. Hij kan zich dus bezighouden met soepen, stoofpotjes, compotes en confituren.

Wandelen

Maar er wordt ook weer gewandeld. Voorzichtig natuurlijk, omdat de spieren een beetje stram zijn na de winter. Maar zondag worden de schoenen extra gesmeerd want er staat een ontbijt gepland, en een ontbijt betekent natuurlijk wandelen (anders worden we te dik).
Het ontbijt?
Kalfspoten en kalfskop, georganiseerd door de voetbalclub van Rignac.
De wandeling?
Rond Rignac, een kleine 14 km op een redelijk vlak parcours. Niet te zwaar, ideaal om de calorieën van het ontbijt weg te werken.

En de site/blog?

Wel daar hebben we weer een en ander bijgewerkt, opnieuw georganiseerd, verplaatst …

  • Bijgewerkt:
    nieuwe pagina’s in het deel over permacultuur
    We zijn ook bezig met het deel toerisme verder uit te werken, daar zal de eerstvolgende dagen nog zeer veel veranderen.
  • Geherorganiseerd:
    het deel kluskarweien verplaatst naar raad & daad en wat bijgewerkt
    en we hebben gezien dat er daar ook nog heel wat werk ligt te wachten
    Maar vooreerst al de links bijwerken
  • copyright:
    we zijn ook bezig met de (c) melding aan te passen naar gewoon onze voornamen

…
.

Foto : Zelfs de kippen zijn van slag, 16 kippen = 14 eieren op 1 dag
(c) Marcel & Marielle

Koud en regen = Confituur

Wat doet een mens zoal wanneer het buiten koud en regenachtig is? …
… Hij/zij maakt confituur en andere conserven.

Terwijl Marcel langzaam herstelt van z’n tendinitis …

Zoals gezegd:

We hebben confit d’oignons gemaakt, confituur, appelmoes, pot-au-feu, poule-au-pot, stoofpotjes.
Allemaal typische winterdingetjes die je uitstekend kan maken op een houtfornuis en die je kan invriezen, in potjes doen, gewoon wecken, …
… Kortom de voorraden weer eens aanvullen.

en we werken onze blog bij.

We hebben het hoofdmenu een beetje aangepast zodat het “boerenkeuken” gebeuren een beetje meer opvalt, want tuinieren en koken neemt bij ons toch wel een belangrijke plaats in.

We hebben intussen een pagina over aardappels, en een pagina over permacultuur toegevoegd aan het moestuindeel en er zijn er nog enkele in ontwikkeling.

We hebben ook een nieuw hoofdstuk over confituren en compotes toegevoegd aan het kokkerellen gedeelte. En enkele recepten toegevoegd aan het deel over kokerellen met ajuin.

We werken naarstig verder en we hebben weer een aantal pagina’s in de steigers, maar daarvoor hebben we natuurlijk ook weer onze tijd nodig.
We hebben dan ook nog een paar ideetjes voor de volgende reeks pagina’s waarbij we denken aan aardappelgerechten, confituren, werken in de moestuin …

Dus …
… tot binnenkort alweer.

.

Foto : De Cantal ligt weer eens onder de sneeuw
(c) Marcel & Marielle

Lentedrukdrukdruk

We zijn een tijdje niet actief geweest op de site, gewoon omdat we het te druk hadden.
Ja we weten het, gepensioneerden hebben het sowieso altijd al druk, maar er is pots wel heel veel op ons afgekomen:

We hebben van onze architect een werkschema gekregen van wat hoe en wanneer aanpakken.

  • We kunnen dus beginnen aan het plannen van de benedenverdieping van de schuur.
  • Daarnaast staat er ook een nieuwe hooischuur op het programma
  • Het is (bijna) lente: dus moet er begonnen worden aan de nieuwe fruit- en moestuin
  • Dan moeten er ook nog 2 weides (opnieuw) omheind worden en nog eens 2 opgekuist.

De schuur

We hebben een tip gekregen om tegelijkertijd te isoleren tegen vocht en kou, leidingen weg te werken en aan de vloer te beginnen. Die bestaat erin om een dubbele wand te bouwen waarachter we alle aan- en afvoerleidingen kunnen plaatsen en waardoor we het binnensijpelend vocht kunnen opvangen en afvoeren.

Daarvoor moeten we de zaken van de benedenverdieping naar boven verplaatsen en de zaken die boven staan ergens anders onderbrengen.
Dat betekende dus een onderkomen zoeken voor een deel van onze vroegere inboedel, kopers zoeken voor een aantal meubels en prullaria en plannen maken hoe we wat gaan regelen.
Er zijn intussen een aantal regelingen getroffen met onze buren, er moet ook wat plaats voorzien worden in onze nieuwe hooischuur en dan kunnen we er eindelijk aan beginnen.

De nieuwe hooischuur

Vermits we voor onze beesten jaarlijks toch 5 -6 ton hooi nodig hebben (1 ronde baal van 200 kg per week in de winter) moet daar een schuur voor gebouwd worden.
Tegelijkertijd willen we daar ook ons hout onderbrengen en er dan ook maar ineens het kippenhok, de graanopslag voor die beestjes en het voederhok voor de ezels er in onderbrengen. En omdat we dan toch bezig zijn, een plaats voorzien voor een eventuele tractor later.

Dat is dus plannen tekenen, berekenen hoeveel materiaal je ervoor nodig hebt, waar dat materiaal te kopen en dan ook nog een ruwe bouwplanning tegenaan gooien.

De fruit- en moestuin

We zeggen het al een hele tijd: we zouden graag zoveel mogelijk zelfvoorzienend willen worden wanneer het op lokale groenten en fruit aankomt.
We hebben op een 200 meter van de deur een mooi stuk grond van ongeveer 2000 m² liggen waar we vorig jaar al een aantal fruitbomen hadden geplant. Mits wat aanpassing in de bomenrijen kunnen we daar een prima moestuin creëren met daarnaast ook nog eens voldoende ruimte voor allerlei klein fruit en bessen.

Dat wordt dus plannen, berekenen en voorbereiden.
Hoeveel aardappelen eten we per jaar? Welke soorten willen we? Hoeveel aardappels krijg je zo ongeveer van 1 pootaardappel?
Hoeveel uien eten we per jaar, en van welke soort? En hoe zit dat met boontjes, erwten, radijzen, rapen, bietjes, ….
Allemaal van die dingen waar je eigenlijk niet aan denkt wanneer je gewoon naar de winkel gaat en koopt wat je denkt nodig te hebben.

De weides

We hebben een extra weide in bruikleen gekregen die nog moet omheind worden en er is ook nog een kleinere weide die we opnieuw willen inrichten als gewone graasweide. Dan hebben de winterstormen ook nog eens lelijk huisgehouden op onze grootste wei waardoor we daar een heel deel omheining moeten vervangen na eerst de omgewaaide bomen te hebben weggehaald.

Dus drukdrukdruk

Het is nu eerst zaak om bij “minder slecht” weer buiten de zaken in orde te krijgen en bij werkelijk slecht weer binnen op te ruimen, te klasseren en in in dozen steken om naderhand opnieuw te stockeren.
En dan ’s avonds plannen tekenen en berekeningen maken.

Vervelen zullen we ons in ieder geval al niet dit jaar.

Maar dat betekent dus ook dat we de site maar enkel zullen aanvullen wanneer we er tijd voor hebben en wanneer we iets te melden hebben.

.

Foto : De pruimelaar aan huis staat weer prachtig in de bloei
(c) Marcel & Marielle