Categorie: Toerisme

Kuren en meer

Het is niet Vichy of Vittel
ook niet Balaruc-les-Bains
…
Het is niet mondain
Maar het doet deugd
aan de botten en spieren
…
En het ligt nog mooi naast de deur ook.

De jaarlijkse kuur

Het mooie aan de Franse gezondheidszorg is dat ze zeer preventief is ingesteld.
Dat betekent dus dat men jaarlijks “op kuur kan” indien je huisarts of een specialist dat nodig vindt.
En dat wordt dan volledig ten laste genomen van de “sécu” (wat men in België “de ziekenkas” zou noemen).

En wij hebben met de leeftijd wel wat kwaaltjes ontwikkeld die voor een dergelijke kuur in aanmerking komen: reuma en artrose.
We staan dan misschien nog niet krom, en we zijn zeker en vast nog actief.
Maar af en toe steekt hier en daar wel eens een “pijntje” z’n kop op.

Maar we hebben één groot geluk:
Cransac (les thermes) ligt op nog geen 6 km van deur tot deur.
En laat dat nou net een kuuroord zijn waar men een uitstekende behandeling kan krijgen tegen reuma.

Voor diegenen die er  niet in geloven: na die kuur voelt men zich in het algemeen wat minder stijf, gaat het bewegen wat makkelijker enz…
En dat effect houdt 6 – 9 maanden aan, indien je natuurlijk de richtlijnen volgt.
Het dient tot niks als je naast de kuur als een gek zware fysieke arbeid gaat verrichten of kilometers in hoog tempo gaat wandelen of fietsen.

Marielle verdraagt die hitte en die geur niet zo goed, dus zij is er mee gesopt, maar Marcel gaat ieder jaar “3 weekjes op vakantie”.
Dat wil zeggen dat hij in de voormiddag de kuur volgt (van het ene stoombad naar het andere) en het de namiddag “rustig aan” doet. Een beetje tuinieren, wat lichte klusjes, een beetje wandelen, …
…
En dat is dus exact wat hij momenteel bezig is.

Droogteperiode

We hebben hier in het zuiden van Frankrijk na ongeveer 5-6 weken zonder neerslag van betekenis eindelijk wat regen gezien. En vorige zomer was ook al veel te droog.
Er is wat regen gevallen in het najaar en vorige week vielen er enkele sneeuwvlokjes, maar “ons beekje” stond verdomd laag voor de tijd van het jaar.

Wanneer de regen van deze weken geen soelaas brengt vrezen we voor de moestuin en de boomgaard dit jaar.
Dan moeten we op zoek naar groenten die weinig tot een water nodig hebben en nog meer hooi gaan zoeken om af te dekken.

Maar het was wel koud die laatste weken, nachtvorst tot -10, maar overdag dan wel zonnig, maar nog steeds fris.

Blog

In de blog hebben we ons voornamelijk beziggehouden met de pagina’s over voorouderonderzoek.
Zo hebben we voor de familie van Marcel heel wat gegevens van tantes en nonkels verzameld, maar er ontbreken ons nog een paar neven en nichten…
We zijn ook iets verder de geschiedenis ingedoken, maar er is nog steeds hopen werk te verrichten.

…

Foto : Het kuurhuis van Cransac
(c) Marcel & Marielle

Mekaar helpen of niet

Een beetje late publicatie…
maar door de evenementen hebben we ons echt niet veel om de site kunnen bekommeren…
… Maar beter laat dan nooit!!!

Hooi voor de moestuin

Gelukkig zijn er nog mensen die mekaar belangeloos helpen.
Omdat we in onze moestuin meer en meer evolueren naar een cultuur onder hooi zochten we voldoende oud hooi om dit te kunnen verwezenlijken.
Zo hadden we op een weide in de buurt een 20-tal hooibalen zien liggen die daar lagen te verrotten. Maar van wie waren die, en hoe kregen we die thuis?
De eerste vraag was snel opgelost, gewoon even navragen op het gemeentehuis van wie dat stuk grond was en dan was het een kwestie van even voorbijgaan en vragen of we die boer ervan mochten verlossen. En ja hoor, we mochten ze gratis en voor niks afhalen.
Dan nog even naar één van onze kennissen bellen om te zien of hij ergens tijd kon vrijmaken en een tijdje later lagen die balen in onze moestuin.
Het heeft ons wel “een pintje” en wat chocolade gekost, maar we kunnen weer verder.
Nu moeten we zien hoe we dat voor het volgende seizoen kunnen regelen.

De eerste aardbeien.

De moestuin heeft ons intussen al onze eerste aardbeien opgeleverd. Er gaat toch niks boven dergelijke verse lekkernijen met de smaak van de zon.
We hebben intussen een kleine 300 aardbeienstruiken omgeplant van de oude naar de nieuwe moestuin, en er moeten er nog een 30 – 40 volgen. De oogst zal dit jaar niet zo fantastisch zijn, maar dat zal zich volgend jaar wel terugbetalen.

Weer eens die verdomde Franse bureaucratie

Zoals we in vorig blogbericht hebben geschreven, zijn we bezig iemand te helpen met haar emigratie naar Frankrijk.
Zo proberen we een afspraak voor deze dame te regelen op de Franse post om een rekening te openen onder het “droit de compte“. Alleen kent de bediende van de postbank haar zaken niet al te best en probeert ze ons wijs te maken dat de wetten veranderd zijn.
We zullen weer eens hogerop moeten aanbellen … of met de wetgeving beginnen zwaaien … wordt vervolgd dus.

Het dorp

Er is blijkbaar weer een haar in de soep in het lagere gedeelte van het dorp. Wat juist de aanleiding is, weet eigenlijk niemand, maar het ene deel van de straat spreekt niet meer met het andere.
Dat belooft dus voor het volgende feest.

En dan zijn er op korte tijd  twee bekenden van ons overleden. Beiden op een gezegende leeftijd van meer dan 80 jaar.
Het waren allebei heel markante figuren die sterke emoties opriepen in het dorp, ofwel had je er problemen mee, ofwel was je ermee bevriend. Een tussenweg bestond niet.

En de site?

Die evolueert rustig verder.
Het deel over toerisme rondom Rulhe is zowat volledig uitgewerkt. Nu zijn we bezig met de dagtrips.
We hebben in het hoofdstuk kokkerellen de pagina over arme mensen keuken bijgewerkt en ook weer een heerlijk streekgerecht bijgevoegd: de aligot.
En er staan nog -tig pagina’s in de planning…

…

Foto : een deel van de hooibalen ligt er al
(c) Marcel & Marielle