Cap d’Agde

We zijn allemaal zandkorrels,
elk klein en nietig
Net zoals de zandkorrels op het strand.
…
Maar samen zijn we sterk
Want zonder zandkorrels was er geen strand.
…
En zonder strand was er geen Cap d’Agde

Hoe zijn we hier terechtgekomen?

Eerlijk gezegd, normaal gezien zou het nooit of te nooit in ons hoofd opgekomen zijn om in Cap d’Agde te gaan verblijven. Misschien wel ergens in het achterland, maar nooit in dat toeristenstort zelf.

Maar we hebben een kennis die er indertijd een appartementje van z’n ouders geërfd had en dat via een agentschap verhuurde als vakantieverblijf.
En ieder jaar was het meermaals van hetzelfde: dn was dit stuk, dan werkte dat niet meer of er was voor de zoveelste keer iets beschadigd …
Je houdt het niet voor mogelijk hoe weinig respect “de terroerist” heeft voor andermans eigendom.
En dan moest dat gerepareerd worden.
Normaal gebeurde dat via die verhuurfirma, maar de kosten liepen torenhoog op want de lokale ambachtslui rekenden goed door en de firma nam er dan ook nog eens een extra percentje op als “administratiekost”.

Toen die mens dus hoorde dat Marcel een aardige klusser was, vroeg hij of wij die reparaties zouden kunnen uitvoeren terwijl we er gratis een weekje konden verblijven. Wie zou daarop nee zeggen?
Dat hebben we enkele keren gedaan tot dat appartementje eindelijk verkocht is geraakt.

Anders bekeken.

Iedereen denkt bij Cap d’Agde natuurlijk aan zon, zee, strand, appartementsblokken en het naturistendorp.
Maar dat was aan ons dus niet besteed.

Want er bestaat ook een ander Cap d’Agde. Dat van het tussenseizoen, wanneer er geen toerist te zien is, de stranden leeg zijn en de straten niet meer rieken naar zonnecrème of barbe-à-papa.

Dat is het Cap d’Agde dat, voor “buitenmensen” zoals wij, de moeite waard is om er eventjes tussenuit te zijn.
Je kan dan rustig de dingen gaan bezoeken die toeristen niet bekijken, maar waar ze in het seizoen wel in de weg lopen.

Een lijstje.

We hebben de wijde omgeving verkend, zowel met de auto, te voet als met de fiets en we zijn meerdere keren aangenaam verrast geweest.

• Je hebt Cap d’Agde zelf
  misschien verrassend, maar tussen al die lelijkheid kan je enkele mooie pareltjes vinden.
• of je hebt de nabije omgeving, met
  • De stad Agde
    Vergis je niet: Agde is gesticht door de Grieken in 525 voor Christus en heeft dus geschiedkundig wel wat te bieden.
    Ze is zodanig divers dat we er meerdere keren geweest zijn.
    • Een eerste keer in
      …
    • En nogmaals in
      …
  • Le Mont Saint Loup
    Een restant van een vulkaan die ongeveer 750.000 jaar geleden actief was en deel uitmaakte van de vulkanische lijn van de Auvergne tot aan de middellandse zee.
  • La Tamarissière
    Een bos van -zoals de naam al laat vermoeden- tamarisken, geplant tegen de verzanding van de monding van de Hérault.
  • …
• of je hebt de verdere omgeving, met
  • De ontdekkingswandeling van Portiragnes
    Hier kan je de oorspronkelijke flora en fauna ontdekken, vooraleer de kustlijn veroverd werd door het toerisme.
  • Het Canal du Midi
    Een deel van dit kanaal loopt vanuit Sête, door deze omgeving, helemaal tot Toulouse en loopt langs het Canal de la Garonne zelfs tot Bordeaux.
  • Béziers
    …
  • Pézénas
    …
  • De abdij van Vallemagne
    …
  • En al die kleine pittoreske dorpjes in de vallei van de Hérault
    …
  •  

Lekker eten

We gaan hier natuurlijk niet alle restaurants opsommen, maar enkel diegenen waar we zelf enthousiast van zijn.
En als Aveyronnezen zijn we een goede keuken gewend.
Je gaat hier dus geen “biefstuk-friet” restaurant vinden, of de plaatselijke flunch.

• La poissonerie du Cap
  La poissonnerie ligt in Cap d’Agde, niet ver van het naturistendorp, een beetje in een uithoek en is, zoals  de naam doet vermoeden, echt een aanrader voor liefhebbers van vis.
  Het restaurant werkt met een buffetformule, “all you can eat” voor een redelijke prijs. Het buffet is voor het grootste deel samengesteld uit koude visbereidingen en enkele vleespasteien, maar heeft ook een kleine warme afdeling.
  Vooral de vissoep is een aanrader, daar krijg je gewoon niet genoeg van.
  Wij gaan daar enkel wanneer er niet te veel volk is, dan blijft het gezellig.
• Voor een volgende keer heeft men ons een belgisch restaurant aangeraden.
  We zullen zien, want “Belgische” restaurants in Frankrijk zijn dikwijls niet zo Belgisch als ze beweren, buiten dan misschien de prijs.

…

.

---