Compolibat en zijn igues

Compolibat, een klein ingeslapen dorpje ergens aan de rivier Aveyron.

Je zou er zo aan voorbijrijden, ware het niet dat er een zeer speciaal natuurfenomeen te zien is: de “igues”.
Dit zijn ravijnen (voor zover je in dit landschap natuurlijk van ravijnen kan spreken) door water en wind uitgesleten in de zachtere grond van het normaal rotsachtige landschap hier rond de Gorges de l’Aveyron.
Er zijn 2 igues (ravijnen) De “igue de Py” en de “igue de Rouffiès”, namen afkomstig van de boerderijen aan het einde van iedere ravijn.

Daarenboven loopt de GR 62B ook nog eens door dit dorpje, en vermits we weten dat GR-wandelaars altijd op zoek zijn naar mooie wegeltjes en landschappen, hebben we dan ook hoge verwachtingen van deze wandeling. En zoals de foto’s doen vermoeden, hadden we geen ongelijk.

De wandeling

We parkeren de auto op het marktplein en volgen zowel de gele als de wit-rode markering in de richting van de rivier. Aan de feestzaal van het dorpje vinden we een eerste wegwijzer naar de igues en slaan we opnieuw links in. En dan gaat het gedurende een halve kilometer in één ruk een kleine 100 meter omhoog, maar die moeite wordt beloond met zowel een prachtig uitzicht over de regio als een voorsmaakje van wat ons te wachten staat.

Hier verlaten we al de GR om plots links het bos in te duiken en te beginnen aan een afdaling langsheen een eerste diepte. Als je ziet hoe sommige bomen zich soms vastklampen aan die afgrond… Je komt best niet te dicht bij de rand.
De igues zijn inderdaad de moeite waard, vooral omdat je geen menselijke activiteiten hoort. Je bent daar één met de natuur. De rotsformaties veranderen langzaam maar zeker. De erosie werkt hier snel in op het landschap.

Eerst wandelen we door de igue van le Py, qua vormen de mooiste van beide kloven. Je loopt langs het riviertje op en steekt hier en daar een wankel bruggetje over, het doet een beetje denken aan een Indiana Jones-film, maar het landschap op het einde van de kloof is echt fantastisch.

We keren op onze stappen terug tot aan de ingang van de tweede kloof, de igue van Rouffiès.
Deze is vooral mooi omdat hij zo smal is en de rotsen vlak langs het pad staan. Deze kloof is totaal anders als de eerste.

We verlaten de igues om het hoogste punt van de wandeling te bereiken met een prachtig uitzicht over de omgeving om vervolgens weer af te dalen naar het centrum van Compolibat.
We volgen de gele bewegwijzering, steken de straat over en klimmen langzaam richting Labro. Vanaf daar gaat het opnieuw naar beneden tot we bij de brug van Cambon aankomen.

Deze brug over de Aveyron heeft 4 volledige bogen en dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw. Vandaag kan je die enkel nog te voet oversteken of met een goede mountainbike.

Voorbij Cambon gaan we opnieuw links terug richting Compolibat. Hierbij worden we over het plaatselijke recreatieterrein gestuurd waar je heerlijk kan picknicken op de oevers van de rivier. Over een voetgangersbrug keren we terug naar de kerk en het marktplein.

Enige minpuntje is dat het lokale café-restaurant gesloten is, maar dat is bijna overal in Frankrijk zo. Als je ’s zondags gaat wandelen weet je dat de kans groot is dat je na de wandeling geen terrasje kan vinden om eens na te praten bij een lekker glas.

Extra Info:

De wandeling is niet geschikt voor buggy’s, rolstoelen of minder-validen.
De igues mag je ook niet binnen met een MTB

Kaart:

…
.

---