Genealogie en problemen

Wanneer je per genereatie
ongeveer 30 jaar neemt

Dan waren er
zo’n 500 jaar geleden
zowat

65.000 mensen

Bezig Om jou te maken
tot wat je bent…

Natuurlijk is dit puur wiskundig, maar het geeft je wel een idee…
Natuurlijk ga je niet al je voorouders vinden en
natuurlijk zijn er “kruisbestuivingen” tussen verschillende takken.
Maar eigenlijk mag je stellen dat ieder mens ergens wel verwant is aan een willekeurig ander mens.

Mensenzaak

Registratie van gegevens is een mensenzaak, en dat geeft aanleiding tot fouten die zich kunnen uiten op meerdere vlakken.

  • Zo vind je nogal wat fouten in de opgestelde aktes of bij het kopiëren van aktes naar registers.
    Zelfs vandaag de dag, ondanks alle computers en databases, gebeuren er nog fouten. Hoe dikwijls onze namen verkeerd genoteerd worden bij allerhande organismes willen we jullie besparen.
  • Maar ook bij het opstellen van stambomen zelf kunnen er fouten gebeuren.
    Zo gebeuren er soms aannames op basis van gekende gebruiken, of worden namen verkeerd geïnterpreteerd (vooral de letters ij / y of e / i, …), of worden gewoon personen uit de ene tak geplaatst in een andere met alle gevolgen vandien bij de nakomelingen…

Onderaan de pagina vind je daarom een lijst van nuttige bronnen.
Lees die eerst vooraleer zelf aan een stamboom te beginnen.

De problemen

… zijn veelzijdig.

  • Wet op de privacy.
    Die fameuze “GDPA” wetgeving…
  • Afstand.
    Wij wonen in het zuiden van Frankrijk…
  • Schaarsheid van de bronnen.
    Hoe verder terug in de tijd, hoe moeilijker …
  • Veelheid van bronnen.
    Tegenover de schaarsheid aan historische bronnen staat een overvloed aan digitale bronnen.
  • Die handschriften.
    En wij die dachten dat Marcel al een onleesbaar handschrift had…
  • De naamgeving van kinderen.
  • De naamgeving op zich.

De wetgeving op de privacy

Hoe moet je op zoek gaan naar “die nicht Jeanine, de dochter van tante Gon die getrouwd was met Lei van d’n dikke bakker in de Dorpsstraat” als je geen voor- en familienamen mag vermelden?
Die fameuze “GDPA” wetgeving maakt het dus zo goed als onmogelijk is om gegevens van nog levende personen te vinden. Af en toe vind je een bidprentje of doodsbrief, soms een aankondiging in de krantenarchieven, en sommige mensen zetten hun hele hebben en houden publiek op facebook.
Maar… , je mag die gegevens ook niet publiek maken zonder toestemming van die personen.  En dat maakt opzoeken wel zeer moeilijk, zeker wanneer je al wat verder weg bent in tijd of afstand.

Afstand

Wij wonen inderdaad een heel eind weg en zijn dus beperkt qua fysieke toegang tot archieven en gemeentebalies.
Gelukkig zijn veel documenten al gedigitaliseerd en online te consulteren, meer er is nog maar een heel klein deel geïndexeerd. Dat betekent dus heel veel scrollen en schermpje turen.
Daarom zoeken we familieleden die ook erg geïnteresseerd zijn in onze stambomen en deze bezoeken eventueel in onze plaats kunnen doen.

Schaarsheid van de bronnen

Dit probleem is tweeledig.

  • Enerzijds zit je dus met die wet op de privacy waardoor recente gegevens slechts met moeite te verkrijgen zijn.
  • En anderzijds, hoe verder je teruggaat in de tijd hoe moeilijker het wordt om registers te vinden en sporen te volgen.
    Er was toen geen “centraal bevolkingsregister” en men kon dus van de ene naar de andere gemeente of regio trekken zonder dat er vragen gesteld werden.
    Zo is een van de voorvaderen “plots” getrouwd in Meeuwen, zonder dat we een geboorte of doop vinden in de registers van Meeuwen. Hij is er wel overleden en begraven, en z’n kinderen zijn er geboren, maar een aantal van die kinderen hebben we nog steeds niet teruggevonden.

Veelheid van bronnen

Ook hier is het probleem tweledig.

  • Enerzijds de manuele registers:
    Er bestond natuurlijk een origineel register, maar daarvan werden dan kopieën gemaakt die bewaard werden op het bisdom, het aartsbisdom, en wie weet waar nog meer.
  • Het grote probleem van internet:
    Er bestaan werkelijk -tig soorten genealogische sites, genea-programma’s, sites met familiestambomen, en tal van andere bronnen waar je geschiedkundige familiegegevens kan terugvinden.
    En dan heb je het probleem dat er lustig op los gekopieerd wordt zonder deftige broncontrole.
    Dat is ons ook gebeurd. We namen aan dat de vorige onderzoekers hun werk goed hadden gedaan om dan later tot de vaststelling te komen dat een en ander niet klopte.

De handschriften

En wij dachten al dat Marcel hanenpoten schreef, maar het voorbeeld bovenaan laat duidelijk zien wat men soms voorgeschoteld krijgt.
En als “ongeoefende in oude handschriften” zit je soms met de handen in het haar over wat men het hier in godsnaam heeft.
In de akte bovenaan konden we slechts een paar woorden lezen zoals geboortig van, ondertrouw, burgerlijk, proclamatis.
Voorlopig hebben we die akte aan de kant gelegd om intussen wat meer ervaring op te doen in oude handschriften.

De naamgeving van kinderen

Vroeger bestonden er redelijk strenge regels voor de naamgeving van kinderen.
Deze regels mochten dan wel ongeschreven zijn, ze waren niet minder dwingend.
Ze werden in de regio Vlaanderen wel minder streng toegepast, maar ze speelden wel hun rol.

De naamgeving op zich

Nuttige bronnen

Deze lijst is nog in opbouw:


⇐ Onze stambomen … ⇒

Foto : uittreksel uit de huwelijksnotering tussen Peter Jan van Mierd en Antonia Jansen
(c) Marcel & Marielle