De Amerikaan van Europa

Je kan je hierover ergeren, of je kan er de draak mee steken.

Maar in de Franse plattelandsbevolking herken je zeer veel trekjes van “de amerikaan”:
een “consumeerment”, kwistig met energie, vervuilend, chauvinist, onwetend over de buitenwereld, en ga zo maar door.

Daarbij komt nog dat Frankrijk en de VS historische banden hebben en dat de huidige president (Macron) zich wel heel erg spiegelt aan het prestige het Amerikaanse presidentschap (alhoewel dat met Trump niet veel prestige meer heeft).

Eén ding hebben ze wel niet gemeen met de doorsnee Amerikaan, de Fransen dwepen over het algemeen minder met hun land.
En ze zijn minder oppervlakkig in hun vriendschappen. Een vriendschap is een echte vriendschap en niet de “oppervlakkige” vriendschap die je ondervindt van Amerikanen.

Autogebruik

Een doorsnee gezin heeft minstens 1 auto per “chauffeur”, en soms zelf meer.
We kennen hier gezinnen met 3 chauffeurs maar wel met 5 auto’s voor de deur.
De auto is een onmisbaar iets op het platteland, maar soms vragen we ons toch af of al die overdaad wel nodig is.
Dat je op het platteland naast een gewone auto voor werk of boodschappen soms ook nog een terreinwagen zou kunnen gebruiken valt te begrijpen. Jagen is hier in de streek een geboorterecht (voor de mannen dan toch) en dat doe je niet met een stadswagentje.

Wanneer wij naar de feestzaal gaan, gaan we te voet want die ligt op exact 565 meter van onze deur, en daar starten wij de auto niet voor.
Hoe dikwijls dat wij dan van de onmiddellijke buren moeten horen, “Vous y allez à pied? si loin?” en dan stappen zij in hun auto, rijden ons voorbij en wuiven dan een beetje lachend, …
… om na ons binnen te komen omdat ze geen parkeerplaats konden vinden.

Dan hebben “ze” (toch hier bij ons) ook nog eens de onhebbelijke gewoonte om hun motor te laten draaien wanneer ze:

• • snel even een winkel binnenspringen
  • “even” een babbeltje slaan (liefst nog midden op de weg)
  • de motor laten opwarmen, want
    “met koude motor rijden is slecht” of
    “opstarten verbruikt te veel”
  • …

De plattelandsbewoners zullen ook kilometers omrijden wanneer ze in een stad verderop een artikel goedkoper kunnen vinden dan in de winkel vlakbij. En ze durven dus makkelijk enkel dat ding daar gaan kopen, want “de rest is duurder”.
Dat een auto bijna een euro per kilometer kost, kan er bij hen niet in.
(aankoop, verloren interest, verzekering, onderhoud, verbruik,…)
Wanneer wij naar Rodez of Villefranche de Rouergue gaan, dan moet het traject “lonen”.

En dan de plaag bij uitstek…
“Là fourgonnette” (met nadruk op de “la”).
Dit zijn kleine bestelwagentjes à la “céquinze”, “quatrelle”, “lespresse”. Meestal autootjes van meer dan 10 jaar oud, dieselmotor, versleten tot op de draad, maar het rijdt nog en dient voor alle “niet-zondagse” dingen.
Er worden lammeren en kalfjes mee vervoerd, hooi en beestenvoer, de lokale stielmannen gebruiken het voor hun materieel. Dus hopeloos overladen.
En als je de Aveyron kent, dan weet je dat er hier niet veel platte kilometers zijn.
Dus iedere bergop geraken die dingen nog hoogstens aan 25 km/uur vooruit en braken ze roetwolken uit zodat je het autootje niet meer ziet.
We vragen ons af wat dat gaat geven met de nieuwe regels op de technische keuring.

Milieu

We gaan ons hiermee geen lokale vrienden maken, maar in Vlaanderen en Nederland is men meer met milieu en energie bezig dan hier in het zuiden.

Fransen zijn heel goed in het “weggooien”. Recycleren en sorteren is moeilijk.
En best maak je er geen opmerkingen over, tenzij tegen personen die je kent of indien je een bepaalde boodschap wil laten rondgaan in het dorp.

Heel eerlijk gezegd:
we kennen Frankrijk nu al bijna 30 jaar en we hebben het “minder vuil” zien worden, maar het is nog lang niet proper.
Want je ziet -vooral op het platteland- toch nog veel illegale storthopen en gedumpte auto’s.

Dan was er nog niet zo lang geleden het drama van de afschaffing van de plastieken zakjes in de winkels. Maar je kwam die rotzooi werkelijk overal tegen, tot in het hooi voor de beesten toe.
Maar je moest de commentaren eens horen, en nog steeds wanneer je naar de markt gaat. De “Fransvrouwen” (want “Fransmannen” gaan geen inkopen doen) hebben echt moeite om een eigen draagtas mee te brengen.

Ook de doorsnee moestuinhouder maakt nog steeds kwistig gebruik van allerlei “icides” zonder zich al te veel vragen te stellen, en liefst in een rijkelijke dosis, want dan zal het zeker werken.
Maar dit aantal begint wel stilaan te dalen, vooral omdat een groot deel van de verkoop van die rotzooi aan particulieren nu verboden is.

De verschillende overheden doen dus wel hun best inzake informatie en wetgeving, maar er zal nog een tijd nodig zijn vooraleer iedereen omgeschakeld is, en vooraleer de voorraden op zijn.

“Consumeerment”

Een Fransman is een enorme consument, en het kan nooit genoeg zijn. Vandaar dat woordje.
Wanneer je de caddy’s in de supermaakten ziet, vraag je je soms af waar ze dat weer allemaal gaan steken.

…

Weinig kennis over het buitenland

Als je naar Franse nieuwsuitzendingen kijkt merk je dat er zeer weinig berichtgeving is over het buitenland.
OK, de hoofdzaken worden vermeld, maar er is zeer weinig diepgang of achtergrond.
Men zal liever een halfuur informeren over het Franse rugby, dan 2 minuten over de Duitse regeringsvorming.

De lokale kranten zijn wat ze zijn. Voor hen is Parijs, of een andere regio al het buitenland. En heel veel mensen lezen enkel die regionale kranten, en dan soms enkel nog het gedeelte over hun gemeente of kanton.

Je hebt natuurlijk internationale gebeurtenissen zoals terreuraanslagen, grote rampen, schietpartijen, … die met veel aandacht gaan lopen.
En vanzelfsprekend wordt er altijd gezocht naar een Franse insteek of  betrokkenheid, maar over het algemeen komt het buitenland weinig aan bod.

Een herkenbaar iets voor Vlamingen in Frankrijk is de typische opmerking:
“Vous parlez le belge entre vous?”
En dan moet je gaan uitleggen dat er in België 3 talen gesproken worden…
Of nog zoiets:
“Alors, vous avez déjà un gouvernement?” terwijl de regeringscrisis al jaren achter ons ligt.

Slecht geïnformeerd – eenzijdig geïnformeerd

En dit is eigenlijk niet alleen typisch voor Fransen, maar toch valt het ons hier meer op:
Heel veel mensen zijn slechts deels of éénzijdig geïnformeerd.

Er is weinig plaats voor nuance.
Misschien heeft dat ook te maken met de “Franse passie”, meningen zijn hier meestal ofwel zeer uitgesproken voor ofwel zeer uitgesproken tegen.
En dan eigenlijk vooral bij de “geëngageerde klasse”, de mensen die milieubewust zijn, mensen die geïnteresseerd zijn in “de hogere” cultuur, mensen die geïnteresseerd zijn in politiek.

We merken dat dit soort mensen (toch veel van diegenen die wij kennen) zich barricaderen in hun eigen mening en afwijkende meningen niet toelaten.
En dan zijn verrijkende discussies op voorhand uitgesloten.

TV-verslaafd

De Fransen zijn ook enorm TV-verslaafd, maar dan niet aan de nieuwsuitzendingen, maar vooral aan spelletjes.

Wij kennen enorm veel gezinnen waar de TV permanent aanstaat, van ’s morgens tot ’s avonds.
Ook in een heleboel restaurants en cafés is er altijd wel een bewegend scherm. Dan staat daarvan wel de klank uit maar staat de radio op de achtergrond te bleiren, maar soit….

Je moet er aan wennen.

Chauvin

Een Fransman kan goed schimpen op alles en nog wat maar enigszins Frans is, maar dat is enkel en alleen zijn (haar) voorrecht.

Begin vooral niet als buitenlander te zeggen dat het in … beter is, want dan krijg je gegarandeerd de hele goegemeente over je heen.

Het is pas nadat je “deel uitmaakt van het meubilair” dat je mee mag schimpen op alles wat Frans is, maar dat het in het buitenland nog slechter is.
Frankrijk zal altijd mooier zijn, altijd beter, altijd groener dan eender wat.
En toch wordt er geschimpt dat het een lieve lust is…
…
.

---