Bankzaken

Er zijn banken die enorm duur zijn…
… er zijn banken die duur zijn …
… en er zijn banken die minder duur zijn.

Le droit au compte bancaire

Iedere inwoner van Frankrijk of inwoner van een EU-staat heeft recht op een bankrekening met basisbewerkingen. Dit betekent dus dat je als EU-burger zelfs een rekening kan openen zonder in Frankrijk te wonen.
Dit recht bestaat binnen de EU al sinds 1984.
Er is wel een probleempje met mensen die ook de Amerikaanse nationaliteit hebben.

Maar er zijn banken die een rekening weigeren te openen zolang je geen fiscaal attest kan voorleggen (dat is de afrekening van je belastingaangifte in Frankrijk).
De banken moeten deze weigering niet motiveren, maar moeten je er wel van verwittigen in een brief.

De postbank daarentegen zal dit recht zonder problemen uitvoeren. Zij vermelden op hun site ten andere expliciet dat zij het recht op een bankrekening zullen uitvoeren

Maar moest je na 2 of 3 bezoeken aan de banken in je buurt nog steeds geen bankrekening kunnen openen, kan je terecht bij de Franse nationale bank (Banque de France). Deze zal dan een bankinstelling aanduiden die dan verplicht zal zijn om je een rekening te openen.

De hele procedure is uitgelegd op de site van de banque de France.

Als buitenlander een bankrekening openen

Zoals al gezegd, ga je best gewoon naar het lokale kantoor van de postbank en vraag je daar eerst een afspraak met de “conseiller financier’ (financieel raadgever).
Je kan een afspraak maken via internet, maar we hebben dikwijls genoeg gemerkt dat je in Frankrijk best persoonlijk voorbijgaat.

Eenmaal je die afspraak hebt neem je volgende documenten mee:

• je identiteitskaart
• je buitenlandse belastingafrekening
• je bankafschriften van de laatste maanden
• bewijzen van je inkomsten
• alle andere documenten die je solvabiliteit kunnen bewijzen
• …
  En als laatste, breng 50 tot 100 € contant geld mee, dan kan je ter plaatse je eerste storting doen.

Eenmaal ter plaatse leg je klaar en duidelijk uit dat je een EU-burger bent (die zich al dan niet wil vestigen in Frankrijk) en dat je een bankrekening wil openen waarbij je gebruik wenst te maken van het recht op een bankrekening.
Vermeld ook duidelijk dat je (nog) geen fiscaal attest hebt.

Blijf vriendelijk, want de Franse administratieve mallemolen is soms om gek te worden en sommige postbedienden hebben het juk van ambtenaar nog niet helemaal kunnen afschudden.

Maar in principe zou je dat kantoor moeten buitenwandelen met een “bankrekening op zak”.

Banken zijn dieven

Een wijsheid zoals een koe, zeker in Frankrijk.
Volgens vrienden van ons betalen zij bij hun bank nog steeds kosten op een SEPA-overschrijving en die moet in principe kosteloos zijn. Wij hebben hen dan ook aangeraden een andere bank te kiezen.

Gratis bankieren bestaat bijna niet tenzij je naar het pure internetbankieren gaat.
Maar internetbanken hebben niet alle diensten, leningen of kredieten in hun aanbod ter beschikking.

Maar vanaf het ogenblik dat je toch af en toe eens “een mens” wil zien, dan gaat het kosten.

Een goede raad:
Bekijk goed je eigen profiel en kies de bank die daar het best bij past. Denk eraan dat je ooit wel eens een dagje ouder gaat worden.
Er bestaat ook een gebruikersvereniging QueChoisir, de tegenhanger van TestAankoop, en die doen regelmatig testen en onderzoeken.

Onze bankzaken.

Zoals iedereen in België hadden we onze bankrekening in België waar zowat alles op gebeurde: van het storten van het loon, over het afbetalen van de woonlening, tot het betalen van de wegentaks.
Een eerste vraag was dan ook: “Houden we ze aan of niet?
En de tweede was dan: “Nemen we ook een rekening in Frankrijk?”

De tweede vraag was eigenlijk al beantwoord, want we hadden destijds al van voor de aankoop van het huis een rekening genomen bij de Franse post (en dat zonder problemen).
Dat was best wel makkelijk voor het betalen van water, stroom en de gemeentebelastingen.

Eenmaal we ons vast gevestigd hadden zijn we overgeschakeld naar een bank die ons op dit ogenblik beter past, maar niets sluit uit dat we daar zullen blijven of overstappen naar een andere.

Het was dus een kwestie van “Houden we die Belgische rekening aan of niet?”

We hadden een klassieke betalende rekening bij een bekende bank met daarop de hypotheekleningen van onze beide woningen, een aantal spaaropdrachten een aantal domiciliëringen en betaalkaarten.
En die kost waren we graag kwijt.

Dus:
Nadat we ons huis in België verkocht hadden vielen er hopen domiciliëringen en andere betalingen weg.
Maar vermits we als Belgische staatsambtenaren op pensioen verplicht verzekerd bleven (ziekenkas) was het eenvoudiger om die betaling toch via een Belgische rekening te laten verlopen. En daarnaast hadden we een Belgische bankkaart nodig omdat sommige winkeliers in België geen internationale visa-kaart accepteren.
Ons pensioen konden we op een Franse rekening laten storten.

Toen was de beslissing snel genomen:
Voor een aantal zaken in België, zoals het ziekenfonds, satelliet-TV, die bankkaart en nog een paar kleine dingetjes schakelden we over naar een gratis internetformule en gooiden we die betalende rekening buiten.

Conclusie

Bekijk in Frankrijk de formule die het best bij je past.
Kijk of je in België (of Nederland) volledig kan vertrekken of niet, en of een gratis internetformule dan iets is voor je.

Sparen in Frankrijk

We zijn geen financiële experts, we hadden ons huis in België verkocht en zochten een manier om dat geld toch iets te laten opbrengen in afwachting van de verbouwingen.
We schrijven hier dus gewoon onze eigen opties neer.

Frankrijk is België niet en het franse spaarsysteem verschilt volledig van het belgische.
Voor kleine(re) spaarders heb je een aantal formules, vrijgesteld van belastingen, met een door de staat vastgelegde minimale interestvoet en waar je permanent aan je geld kan

• LEP: Livret d’épargne populaire
• Livret A: een klassiek spaarboekje
• LDD: le Livret de Développement durable

Maar het maximale spaarbedrag is vastgelegd.
Eenmaal dat maximumbedrag bereikt kan je nog wel de interesten laten oppotten, maar je kan niet meer extra bijstorten.
Bovendien kan je per persoon slechts één enkel spaarboekje (van elke formule) per persoon openen en dan mag je voor het LEP al niet echt veel verdienen.
Er is een centraal register, je kan dus niet bij meerdere banken telkens een spaarboekje gaan openen.
Daarnaast heb je nog een aantal spaarboekjes, waar de interestvoet niet gegarandeerd is en die dus beduidend lager ligt en die wel belastbaar zijn.

Vervolgens heb je dan spaarformules waarbij je geld voor een zekere termijn vast staat, maar waar opnieuw de staat de interestvoet van bepaalt, of waar de staat een bijdrage stort of belastingvermindering geeft. Dus niet alles samen: het is of de interestvoet, of een bijdrage of de belastingvermindering. Ze zijn ook onderworpen aan belastingen.
Hieronder vallen onder andere

• PEL: het Plan d’épargne logement
• CEL: Carnet d’épargne Logement
• PERP= Plan d’épargne retraite populaire
  Dit is enkel voor mensen met beroepsinkomsten in Frankrijk, dus niet voor ons

Als laatste hadden we dan nog de “Assurance Vie”. Dit is een zeer flexibele formule voor iemand die zijn geld een tijdlang kan missen. Je kan ze ongeveer vergelijken met een tak-23 levensverzekering in België, maar dan wel eentje waarbij je vanaf een bepaalde leeftijd een rente kan opstrijken indien je dat wil. Maar hier heb je geen fiscaal voordeel.
Je kan na een “fiscale boeteperiode” zelfs gewoon geld van deze rekening halen, maar dat is natuurlijk niet echt aangeraden vanwege het lange-termijn rendement.

Wij hebben uiteindelijk onze keuze gemaakt bij een bank naar onze keuze.

Conclusie

Ook hier weer:
bekijk je eigen profiel, spreek met je financieel adviseur en beslis dan.

En dan nog een leukigheidje:

Wen je maar terug aan de “goeie ouwe papieren cheque”.
Wij dachten dat we teruggekatapulteerd werden naar de prehistorie. Maar menslief, is dat soms een echt gemak. Eenmaal je er terug aan gewend bent, is dat enorm praktisch.
.

---