Een huis gevonden

Heb je dat gevoel van die eerste kalverliefde weer?…
… en zitten er geen kwelduiveltjes op je schouder?

Volg dan je hart.

Maar gebruik je verstand!

Ga je later andere mooie huizen zien die ook goed gelegen zijn?
Natuurlijk. Frankrijk is groot en iedere streek, ieder dorp of stad heeft z’n charmes.
Maar wanneer je hart goed zit, en het navolgend onderzoek zit goed, ga er dan voor.

Denk je dat je het huis van je dromen gevonden hebt, neem dan niet lichtzinnig het besluit om onmiddellijk het compromis te tekenen, hoe graag je dat ook zou willen.

Kijk na hoe lang het al op de markt is, hoe lang het al te koop staat. Dat vraag je best aan de buren wanneer je daar de kans toe krijgt. Hoe langer op de markt, hoe meer je kan afdingen en hoe meer problemen je mag verwachten, die ook hun invloed kunnen hebben op de prijs.

Indien het huis door een makelaar aangeboden wordt, probeer eerst te weten te komen of er nog andere makelaars in het spel zijn. Die kan je tegen elkaar uitspelen.
Zowel bij tarificatiekosten als diverse documenten.
Franse makelaars zijn enorm lui en doen zo min mogelijk werk voor een zo hoog mogelijke vergoeding.

Eventueel, maar dat is tricky, klop je bij de eigenaar aan, zeg hem dat je geïnteresseerd bent in het pand en of hij kan wachten tot het contract bij de makelaar(s) verlopen is. Dan kunnen tenminste die kosten al onderhandeld worden.
Maar je moet dan natuurlijk de rest van het “onderzoek” wel zelf doen. Maar dat is met een makelaar meestal ook zo hoor.

Plaatsbezoek

Indien je droomhuis via makelaar of notaris aangeboden wordt, neem je afspraak bij die mensen. Aandringen is geboden, want de makelaars zijn niet echt enthousiast om te werken.

Bekijk het huis rustig, en neem de tijd om iedere deur, venster, dakbalk, vloerplank, elektriciteitsleiding of waterkraan te controleren en neem foto’s, veel foto’s, heel veel foto’s.
En dan vraag je of je een andere dag nog eens mag terugkomen met een deskundige.
“This is the moment of joy!” Je hebt de dames of heren al veel langer bezig gehouden dan voorzien, maar dan zie je ze pas met hun ogen draaien…

Maar vooral:
zoek naar isolering op basis van glaswol, en als je dat gevonden hebt, breek je het plaatsbezoek af. en vertrek je naar een ander huis.
Waarom?
Isolering met glaswol trekt muizen aan. Die krengen zijn gek op glaswol, net zoals ratten, salamanders, slangen, of alles wat kruipt en sluipt. En lawaai maakt, liefst ’s nachts!!!
In de klusonderwerpen zullen we daar een hele pagina aan wijden.
Maar vermijd huizen met glaswolisolatie.

Waarom een deskundige?
Heel simpel:
oude Franse huizen zijn meestal met niks in orde.
Niet met elektro, niet met aanvoer van water, niet met afvoer van water, niet met isolering, niet met verluchting, met niks dus.

Een deskundige, dat kan een architect zijn, een bouwkundig ingenieur, een aannemer, …
Maar dat zijn de mensen die kunnen zeggen wat wel nog goed is en wat niet en wat ongeveer het kostenplaatje gaat zijn.
Die deskundige gaat ook ongeveer kunnen zeggen of de dromen die je hebt, technisch realiseerbaar zijn.

Je kan zelfs een bouwkundige keuring laten uitvoeren indien je gerede twijfels hebt of indien het om een grote investering gaat.

Het gaat je misschien iets kosten, maar het kan enorm kostenbesparend zijn.

Maar vooraleer die deskundige erbij te roepen.
Ga je eerst voorbij op het gemeentehuis en vraag naar eventuele toekomstplannen inzake nieuwe verkavelingen, nieuwe gebouwen, wijzigingen in de bebouwbare zones.
Op die manier kan je je vergewissen of je niet voor onaangename verrassingen komt te staan inzake nieuwbouw naast je deur of een industriële eendenkwekerij iets verderop.
Of erger nog, dat je renovatieplannen afgeketst zullen worden. Vraag daar altijd naar, of op z’n minst naar de mogelijkheden.

Ga na of er geen geklasseerde historische monumenten in de buurt liggen, want die beperken je mogelijkheden enorm, zelfs een tuin of een boom kan dan al een probleem zijn.

Probeer ook te weten te komen of er geen “servitudes” bestaan op het huis of de grond.
We kennen huizen waarvan een gedeelte gemeenschappelijk is met de buren of met familie van de verkoper. Er zijn zelfs huizen waarvan een deel toebehoort aan iemand anders.
We kennen een huis waar de toegang tot het huis bestaat uit 4 aparte perceeltjes die toebehoren aan 4 verschillende eigenaars.
Op je grond kan een passagerecht bestaan voor een boer wiens weide in de buurt ligt.
Iemand kan een recht hebben om zijn “uitstroomwater” op jouw grond te lozen. Dit is het water van de individuele septische put of waterzuivering.

De vraag is: kan je ermee leven of niet.
Heb je er een probleem mee dat die boer z’n koeien over jouw grond laat lopen en dat die beesten niet alleen je mooie bloemen vertrappelen, maar ook nog eens overal hun souvenirs achterlaten? Koop dan niet!

Een bod doen

Ja, dat komt nu pas aan bod, wanneer je al enigszins een idee hebt hoeveel het huis echt waard is, en wat het je kan kosten aan extra investeringen.

En dan nog geef je een laag, heel laag bod,
want je hebt het “dossier diagnose technique” nog niet gezien.

Bied nooit te vlug, en al zeker niet wanneer de makelaar zegt dat er nog andere gegadigden zijn, dat trucje is maar al te goed bekend.

Alles is in orde, we tekenen!

Op dus naar de notaris voor de voorlopige koopakte, de “Compromis de vente“.

Op het web

.

---