Ongemakken

Rozengeur en maneschijn?

Natuurlijk is een oud huis op het Franse platteland niet altijd de hemel op aarde.
Er zitten ook aardig wat ongemakken vast aan dat leven.
En dan zeker al niet enkel en alleen aan dat huis, maar aan het leven in het algemeen hier.
En gezien het grote aantal aan ongemakken, komen hier zeker nog sub-pagina’s.

…

Heimwee

Al hebben wij zelf er (nog) niet mee te maken gehad, maar heimwee is een van de grootste ongemakken die je kan tegenkomen.
Wij hebben wel last van omgekeerde heimwee: wij voelen ons pas goed in ons vel wanneer wij terug in “onze Aveyron” zijn. Dat zal waarschijnlijk komen door het feit dat dit het huis is waar we tot nu toe het langst gewoond hebben, dat we door en door kennen, waar we van houden. Onze beroepssituatie heeft ons jarenlang van “hot naar her” gestuurd waardoor we nooit een echte vaste thuis hebben gehad.

Ziekenzorg

Dokters en ziekenhuizen:

Het Franse platteland ontvolkt nog steeds en dokters zijn ook maar mensen die hun geld achterna reizen. Het zoeken naar een huisarts (médecin traitant) kan dus een tijdje duren, om van specialisten maar helemaal te zwijgen.

Zeker op het platteland is het gebrek aan “médecins généralistes” voelbaar. Dat uit zich in praktijken die geen nieuwe patiënten aannemen, volle agenda’s en wachtzalen. En voor dringende zaken kan je niet anders dan naar de spoeddienst in een ziekenhuis. Voor een goed ziekenhuis ben je als snel een uurtje onderweg

Vraag goed rond bij je buren, vrienden en kennissen of zij een goede huisarts hebben en of ze eventueel een woordje voor je willen doen.

Voor een aantal specialisten reizen wij zelfs naar Albi, in het buurdepartement Tarn, op net geen 100 km van hier.

Ziekteverzekering

De basisverzekering is verplicht, maar als je ziet wat het kost, kan je begrijpen dat een aantal mensen toch buiten de boot vallen.
Ook is de dekking van de risico’s wat aan de magere kant.

Bedenk ook dat een groot aantal dokters niet geconventionneerd zijn, en dus een flinke hap meer vragen dan het officiële tarief. En dat extraatje wordt niet gedekt door de basisverzekering.

Je zal dus -indien je het kan betalen, of krijgt van je werkgever-  een aanvullende verzekering moeten nemen.

Ongeschreven regeltjes

In een kleine gemeenschap heb je naast de wetten en besluiten vooral te maken met ongeschreven regeltjes en machtsverhoudingen.

Als  redelijk geëmancipeerde buitenlander ga je beslist meermaals zondigen tegen die omgangsvormen. In het begin is dat niet erg en wordt het je vergeven, maar na een aantal jaren verwacht men wel dat je die regeltjes intussen wel zelf uitgedokterd zult hebben. En ik zeg zelf uitgedokterd, want niemand zal je die regeltjes uitleggen.

Dat wordt goed observeren, luisteren en zelfcorrectie.

Vervelende beestjes

Zoals overal ter wereld heb je de klassiekers zoals muggen, wespen, mieren, muizen, vliegen.
Maar op het  Franse platteland heb je nog meer van die ongenode gasten.

Drinkwater

De waterverdeling in Frankrijk is in handen van intercommunales en afhankelijk van de intercommunale waar je toe behoort kan het drinkwater ofwel heel lekker ofwel afschuwelijk slecht smaken. Dat is in België niet anders.

Wij hebben geluk, onze intercommunale betrekt haar water van op de Aubrac en dat is gewoon lekker.
De koffie, de pastis of de siroopjes smaken gewoon heerlijk.

Zelfs onze beesten proefden destijds het verschil tussen het water uit België en dat van Frankrijk en dat laatste vonden ze veel lekkerder.

Maar als we bijvoorbeeld gaan eten in een restaurant in een buurdorpje, zullen we daar altijd een merkwater nemen omdat het leidingwater er niet alleen afschuwelijk naar chloor riekt maar er ook nog eens naar smaakt. En een pastis met een achterliggende chloorsmaak is absoluut niet te drinken.

Openbaar vervoer

Dat is wat het is, of niet is:
Op het platteland zo goed als afwezig buiten de lijnen die passeren tussen de omliggende steden.

Om jullie een voorbeeld te geven: hier in Rulhe is er 2 keer per week een bus om naar de markt in Decazeville te gaan. Ze vertrekt ’s ochtends om 8 uur en staat ’s middags om 12 uur al terug. Veel volk zit er dus niet op.

Schoolkinderen hebben iets meer geluk, de Franse wetgeving verplicht de scholen tot het organiseren van een busdienst.

De spoorwegen zijn wel goed aanwezig, maar om tijdige verbindingen te hebben, vertrek je best uit een ietwat grotere stad.
Zo heb je vanuit Viviez (Decazeville) een rechtstreekse (nacht)trein naar Parijs. Die staat dan wel 6 uur stil in Brive-la-Gaillarde, maar je kan dan wel slapen.

…
.

---