Het aankoopverhaal

Dit is ons aankoopverhaal, een verhaal van …

… liefde op het eerste gezicht en veel geluk.

Vandaag de dag is het aankopen van een huis complexer geworden.

Hoe zijn jullie daar (in godsnaam) terechtgekomen?

Dat is zowat de eerste vraag die we altijd te horen kregen en nog regelmatig krijgen.

We hadden sowieso al onze redenen om niet in België te blijven en dus te emigreren.

Daarom zijn we op een bepaald ogenblik onze vakanties aan de middellandse zee in Frankrijk beginnen doorbrengen.

Na een aantal vakantie-omzwervingen waren we uiteindelijk terechtgekomen op een kleine camping in de buurt van Montpellier. Toen we op een mooie dag door het dorpje slenterden, stapte Marcel een krantenwinkel binnen om te kijken wat er zo al aan lectuur werd aangeboden.

Daar stootte hij toen op een tijdschrift “De particulier à particulier”, een tijdschrift (nu ook website) met allemaal privé-annonces inzake vastgoed in Frankrijk.

Op één of ander terrasje hebben we dat een eerste keer ingekeken en er stonden links en rechts wel leuke dingen in. We hebben toen besloten dat ieder van ons 4 huizen mocht aankruisen, weliswaar binnen bepaalde limieten qua prijs en ligging.

Zo gezegd, zo gedaan…

Het hield de kinderen bezig tijdens dode momentjes in de auto en wij kregen een idee van aanbod, prijzen en mogelijkheden.
…
En zo ging het jaar na jaar, tot ….

---

1997

Ook dat jaar gingen we weer naar Frankrijk zonder te beseffen dat de rest van het jaar voor meerdere omwentelingen zou zorgen…
… En zoals altijd ging Marcel naar dat krantenwinkeltje…
… En zoals altijd keek elkeen in dat boekje …
… en kruiste elkeen “zijn/haar” huisje aan.

Maar dit jaar was er één verschil: we hadden allemaal een kruisje gezet bij een oud boerderijtje ergens “in de buurt van Rodez”. Die stad lag niet zo echt ver weg, want we hadden ze al eens bezocht.
De regio er rond was ook niet de lelijkste. Integendeel zelfs, we gingen graag die kanten op.

De prijs van dat huisje lag mooi binnen de limiet van 400.000 FF, dat was destijds ongeveer 2,5 miljoen Belgische frankskes, vandaag iets meer dan 60.000 euro.

Al snel werd besloten om “eens te bellen” en “eens te gaan kijken”.

Via het telefoontje kwamen we te weten dat “in de buurt van Rodez” betekende dat het huis in Rulhe d’Auzits lag op ongeveer 30-35 km ten westen van Rodez.

Met behulp van een goede kaart waren we op een zonnige zomerdag in augustus 1997 al snel voor de eerste keer in Rulhe.

---

Een eerste keer ter plaatse

Vanaf het ogenblik dat we rond de kerk reden was Marielle verkocht.

We zagen daar een niet al te grote schuur, in natuursteen, met een dak uit lauzes (= platte stenen, iets dikker dan leien). Alleen die schouw zo midden in dat dak was niet om aan te zien.

We parkeerden onze auto naast de kerk en gingen voor de schuur door om dan onmiddellijk een zicht te krijgen op de koer -die iets onder de weg lag- en de rest van het gebouw.

We werden goed ontvangen door het jonge echtpaar dat eigenaar was en door een heer met baard die in de buurt woonde en die mensen hielp bij de verkoop van het huis.
…

… en het was dus niet voor de laatste keer.

Mariëlle was gewoon gek op het huis toen ze het voor de eerste keer zag, en kon aan niets anders meer denken.
Marcel vond het ook mooi, maar zag ook de mankementen:

• aan het gebouw zelf was (en is) nog veel werk.
• en de bezittingen (voor zover we ze konden zien en vinden) lagen er maar belabberd bij.

Maar al bij al was het net het project dat we zochten: lekker rustig op het platteland, en toch niet te ver van alle nutsvoorzieningen en andere zaken die een mens zo al nodig heeft.
We hebben diezelfde week onze caravan aangehaakt en verhuisd naar een camping in de streek…
En enkele dagen later was het compromis getekend.

Nu was het kwestie van ons geld vast te krijgen zodat we echt tot aankoop konden overgaan.

.

---