Houtopslag

Onder ons spreken we steevast van “abri-bois”.

Waarom? Vraag het ons niet, maar w<e spreken zodanig veel Frans dat enkele woorden gewoon  deel uitmaken van onze woordenschat zoals het Duitse “Stau” voor file.

Waarom hout?

We hebben geen centrale verwarming, of verwarming op elektriciteit. We voorzien wel een verwarmingssysteem voor de toekomst, maar we volgen hiervoor de technische ontwikkelingen van jaar tot jaar.
We hebben een houtfornuis in de keuken. Dat wordt aangestoken wanneer het kouder begint te worden (ergens rond september – oktober) en gaat uit halfweg de lente (mei – juni). Dat zijn dus ongeveer 6 maanden per jaar.
Per “stookmaand” verbruiken we ongeveer 2 m³, op jaarbasis is dat dus ongeveer 12 m³, soms iets meer , soms iets minder.

Gelukkig hebben we iets meer dan een hectare bos. Dat moet onderhouden en uitgedund worden waarbij het “afvalhout” richting kachel gaat. Dat levert ons altijd tussen 5 en 10 m³ per jaar op.  Dus moeten we om de zoveel jaar wat extra hout bijkopen en vallen de extra stookkosten nog mee.

Droog hout

Om goed stookhout te hebben moet dat droog zijn.
Niet alleen “water-droog”, maar vooral “sap-droog” of “hars-droog”.
Vers gezaagd hout is namelijk niet te stoken.

De omgezaagde bomen moeten eerst in handelbare stukken gezaagd worden (1 of 2 meter lang) en dan een jaartje aan regen en wind blootgesteld blijven. Op die manier is er al een deel van de tannines weggespoeld.

Dan worden die stammen op bloklengte gezaagd en vervolgens gekliefd en gestapeld. Dat stapelen mag zeker niet te dik gebeuren, hoogstens 2 of  3 rijen dik. Op die manier kunnen regen en wind het hout nog eens spoelen en drogen.
Afhankelijk van de houtsoort kan dit tot een jaar of 3-4 duren.
Dan kan je het in putje zomer “onder dak” beginnen stapelen, anders is het weer nat van de regen en riskeer je rot.
Hier laat je het hout dan een jaar of 2 drogen aan de lucht voordat je het naar een beschutte plaats brengt van waaruit je je kachel bevoorraadt.
Als je dus goed kijkt hebben we permanent voor 4-5 jaar hout in opslag, dat betekent voor ons dus ongeveer 60 m³.
En daarvan gaat enkel het hout voor de winter die komt (of bezig is) in de beschutte opslag.

Eerste houtopslag

De eerste houtopslag gebeurde in de schuur omdat we nergens anders plaats hadden.
De schuur had echter 2 nadelen:
– ze ligt half ingegraven in de grond en het is er dus vochtig
– er is geen tocht zodat dat vocht niet weg kan
Dat betekende dat we altijd van dat klamme, halfvochtige hout hadden, waardoor de kachel dampte lijk een stoomlocomotief.

Daar moest zo snel mogelijk iets aan gedaan worden.

Tweede houtopslag

Er werd dus een oplossing gezocht om hieraan te remediëren.
Een van de vorige eigenaars had “onder” de porcherie een steunmuur gebouwd om een soort plat vlak te creëren waardoor men makkelijker op de koer kon geraken.
Zolang de verbouwing nog niet klaar was, konden we hier dus een tijdelijke opslag bouwen.
Die steunmuur kon gebruikt worden als achterwand van een primitieve opslagplaats, terwijl het dak van de opslagplaats kon gebruikt worden om het verse hout te laten wassen en drogen.
En een deel van die opslag zou voorlopig dienst kunnen doen als atelier.

Het model was heel simpel:

• de achterwand stond al
  die moest enkel opgehoogd
• De voorkant zou een reeks van houten steunen worden
  gewone verticale stutbalken met een horizontale balk er boven op
• Het dak zou dan op voor- en achterkant steunen
  dat werden balken die op die verticale stutten zouden rusten
  vervolledigd door tussenbalkjes voor de stevigheid van de dakplanken
  want daar zou later nog een voorraad hot boven op komen.
• De zijkanten en tussenschotten konden later gewoon ingebouwd worden

Er moest dus begonnen worden met een plat vlak te maken onder de muur, en dan die muur op een voldoende hoogte te brengen.
Nou, omdat de grond hier bestaat uit klei en schist is dat weghalen van die grond een verdomd zwaar karwei. Zeker in de zomer wanneer alles niet alleen kurkdroog, maar ook nog eens kei-keihard is.
We hebben hier moeten werken met pikhouwelen, breekijzer (barre de mine zoals hier gezegd wordt) en grote koevoet.

Vervolgens moesten er een paar “parpaings” (grote cementstenen) bijgemetst worden op de muur zodat we er tenminste zouden kunnen rechtstaan.

Dan moest er een betonnen vloer gegoten worden.
Om allerhande redenen hebben we toen gekozen om dat te laten brengen met een vrachtwagen/betonmixer in plaats van dat zelf te maken.
Enige probleem: die vrachtwagen kon door het terrein niet tot aan de werfplaats komen. Gelukkig had één van onze vrienden een tractor met hydraulische vork en een “beton-ton”. Hij had namelijk hetzelfde probleem voorgehad.

Dan moesten die verticale stutbalken geplaatst worden.
Daarbovenop kwamen dan de dwarsbalken van het dak
Dat gebeurde met eiken balken van 15*15 cm op 2,50 m.
En dan werd het geheel vastgehouden met twee horizontale balken, ook in eik van 15*15 cm op 5 m lang.
Gelukkig hadden we dat vroeger al voorzien, zodat die balken mooi droog waren.

Dan moest er een dak gelegd.
Dat zou bestaan uit “volige” (dakplanken) en asfaltshingles.
Dan zou het dak niet alleen stevig genoeg zijn om de latere houtlast te dragen, maar ook nog eens een beetje “esthetisch” waterdicht zijn.

 

 

 

Het hout kon dus al “onder dak”

En de te drogen stapel kon er boven op.

…

Definitieve houtopslag

Daar wordt deels in 2018 aan begonnen

…
.

---