Aubrac

S’il est vrai que mon herbe est plus verte,
S’il est vrai que mes horizons sont reposants,
S’il est vrai que je suis généreux et abondant,
Il est encore plus vrai que j’ai, en mon cœur,
des milliers de fleurs !
…
(uit Complainte de l’Aubrac – onbekend auteur)

De Aubrac is Aveyronees!

De Cantal heeft zijn “Volcans d’Auvergne”,
De Lozère heeft zijn “Margaride”.

Maar de Aveyron heeft de Aubrac!
En dus is de aligot een Aveyronees gerecht.

Ruige hoogvlakte, runderras en dorpje

De naam Aubrac is afkomstig van het Keltische “Alto Braco” hetgeen hooggelegen plaats betekent.

De Aubrac is een hoogvlakte van vulkanische oorsprong en heeft lang onder de gletsjers van de ijstijden gelegen, getuige daarvan de verscheidene morenen en meren.
Het is de koudste streek van de Aveyron, en in de winter kan je er regelmatig skiën in de buurt van Laguiole.

De Aubrac is zeer lang ongastvrij geweest en werd dus pas zeer laat bewoond in de prehistorie. Zelfs vandaag is de regio dun bewolkt.
De oorspronkelijke bossen hebben intussen plaats gemaakt voor weides waar de wereldvermaarde Aubrac-koeien grazen.
Deze worden ieder voorjaar tijdens de “transhumance” te voet van de stallen naar de weides gebracht, soms over een afstand van wel 40 km.

Het  dorpje Aubrac is een bekende pleisterplaats op de GR65 naar Santiago de Compostella en was van oorsprong een versterkte plaats om de pelgrims naar Santiago de Compostella een veilig onderkomen te bieden.
De hoogvlakte was immers een schuilplaats voor rovers en bandieten die het gemunt hadden op de bezittingen van iedereen die er doortrok.
Van de oorspronkelijke versterking blijft echter niet veel meer over. Maar we hebben er wel de aligot aan te danken

Ruig maar mooi

Pretparken zal je er niet vinden, grote steden met winkelcentra ook niet. Er zijn zelfs geen mirakelplaatsen.
De meest bekende dorpen zijn Laguiole en St Chély d’Aubrac, Nasbinals en Trélans liggen al in de Lozère.
Je komt naar de Aubrac om te genieten van het weidse uitzicht, de rust, het wolkenspel boven de golvende weides.
Je komt naar de Aubrac om te wandelen of te fietsen.
Je komt naar de Aubrac om van een echte aligot te genieten in een buron.

Wandelen

Er zijn werkelijk tientallen circuits in/op de Aubrac, gaande van anderhalf tot zes uur.
Opgepast, met de loslopende koeien op die grote weidevlakten is de fiets niet overal toegelaten. Voor mountainbike-circuits neem je best een kijkje op voorhand.
En dan heb je nog 2 iconische wandelroutes die het gebied doorsnijden en er is zelfs een ronde uitgetekend:

• de via podensis
  De GR 65: de mythische camino van Le-Puy-en-Vélay naar Santiago de Compostella
• de Stevenson-route
  De GR 70: nog zo een route die bij vele hikers een verlangen doet opkomen.
  Loopt over 274 km van Le-Puy-en-Vélay naar St-Jean-du-Gard
• de ronde van de Aubrac
  Over de GR 6 en 60 leg je gedurende een 10-tal dagen ongeveer 172 km af waarbij je een groot deel van de Aubrac aandoet.

---