Tag: moestuin

Even over ons

Wanneer een dier je zegt
dat het kan praten
…
dan liegt het waarschijnlijk
…
(oude boerenwijsheid)

Een paar achtergebleven nieuwsjes door de omstandigheden.
Want er is meer op deze wereld dan deze blog.

Een nieuwe operatie

Omdat ook de kleinkinderen onze blog lezen, hebben we een tijdje verzwegen dat Marielle ook geopereerd moest worden.
Ze had een probleem met de onderste ruggenwervels en daardoor de keuze tussen een (risicovolle) operatie of de rolstoel tegen het eind van het jaar.
Vanzelfsprekend heeft ze voor de operatie gekozen, maar dan wel door een van de betere chirurgen in de buurt van Toulouse.
Maar alles is intussen achter de rug en de resultaten zijn positiever dan eigenlijk verwacht.

De moestuin

Na onze verplichte rustperiode moest er dringend werk gemaakt worden van de uitbreiding van onze moestuin.
De laatste 2 percelen moeten klaargemaakt worden zodat we voldoende ruimte hebben om al onze groenten volgens de principes van wisselteelt te kunnen kweken.
Op die manier zijn we verzekerd van een gezonde grond en dus ook gezonde groentjes.
En dan kunnen we eindelijk beginnen denken aan het zaaiseizoen voor de zomergroenten.

Karweitjes

Bij grotere projecten heb je altijd wel ergens een rommelhoekje dat moet opgeruimd worden, of een karweitje dat al zolang wacht …
Er zijn dus een hoop kleine dingetjes bijgewerkt die anders bleven liggen zodat we nu stilaan opnieuw aan het grotere project kunnen beginnen denken.

De stambomen

Er zitten een paar taaie takken tussen die heel wat meer opzoekwerk vergen dan eerst gedacht.

De site

Wel, die vordert … voor, na of tussendoor …
Telkens we een momentje hebben vullen we hier een bladzijde aan, of voegen we ergens anders een nieuwe toe.
Onze laatste zijn natuurlijk die over onze stambomen,
maar we hebben ook een beetje bijgewerkt in onze pagina’s over de moestuin.

Oekraïne

En vanzelfsprekend blijft deze oorlog in onze hoofden spoken.
Daarom ook dat we effectief ons steentje bijdragen door schenkingen of een beetje hulp te bieden waar nodig.
Wat kost een pak spaghetti, een bokaal conserven of een fles appelsap.
En wat kan je beter doen met overtollige kledij of andere dingen dan ze wegschenken aan hen die het nodig hebben.
…

Foto : Onze handelingen en onze gedachten zijn bij de mensen in Oekraïne.
(c) onbekend – gevonden via internet

De eerste dagen van 2022

Wat doet een mens zoal tijdens deze dagen?
…
Wat nadenken over hetgeen dat was …
en nog komen moet.
…
wat wandelen tussen al die feestelijkheden door…
Wat genieten van de natuur
…
en we hebben de blog wat bijgewerkt…

Overpeinzen.

en dus een overzicht maken van het afgelopen jaar.
Dat jaar was bewogen, met enkele crisissen in en rond onze familie, in ons dorpje halfweg de heuvel …
En de corona-crisis heeft goed ingehakt op de maatschappij en de mensen die we kennen (of dachten te kennen).

En dat laat zich voelen. Overal … ,
in de winkel, in relaties met vrienden en buren, … ja, en ook in het koppel.
Maar we proberen er het beste van te maken, te repareren.
Ja, liefde is een werkwoord…

Eten en drinken

Och, al bij al hebben we het rustig gehouden.
Marcels verjaardag lekker thuis met een (beperkt) aantal goede vrienden
Een kerstmaal in een restaurant in de buurt.
De overgang van oud naar nieuw ook rustig met vrienden thuis met een flesje bubbels.
En nu Mariëlles verjaardag vieren, maar ook rustig met enkele vrienden.
Blijft ons enkel nog de “Galette des Rois” met een glaasje cider …
om dan over te gaan tot de normale gang van zaken.

Wandelen

Niet zo gek veel, maar wel kwalitatief.
Je moet toch ergens die calorieën kwijt…
’s Ochtends is het dan misschien wel koud, maar de uitzichten die je hebt met die uitgeklaarde hemel zijn gewoon onbetaalbaar.
De Plomb de Cantal mag dan prachtig wezen in zijn grootheid, maar tegelijkertijd mag je dat kleine spinnenwebje op de rand van de weg niet missen…

Voornemens

Dezer dagen moeten we ons echt eens zetten aan de grove planning van het jaar want het is nu al jaren dat we zeggen
“we gaan dit doen, we gaan dat doen,
We zouden dit moeten en we zullen dat willen”

Niet dat we echte voornemens maken, want dat lukt toch nooit helemaal.
Maar we hebben binnenkort toch enkele dagen halvelings verplichte rust…

De site bijgewerkt

Het blijft een werk van lange adem, een never ending story.
Zoals in een vorige blog al gezegd, hebben we de structuur van de site aangepast zodat de menus wat korter werden. Zo hebben we al onze bezigheden en hobbies ondergebracht onder de nieuw noemer “onze bezigheden”
Maar we hebben ook nog enkele pagina’s geschreven in natuur en milieu, en er staan er nog heel wat op stapel.
We hebben wat pagina’s aangepast in het deel over de moestuin, maar er is nog werk aan de winkel daar.
…

Foto : Mooie dingen zitten dikwijls in het kleine …
(c) Marcel & Marielle

Een sabbatjaar

Een jaartje “digitale rust”

Inderdaad,
we zijn een jaartje bewust van onze site weggebleven, geen statistieken bekeken, geen reacties bekeken, niks, …
En we hadden het nodig, want zo een blog/site slorpt je op, je wil altijd beter doen, altijd bijwerken, altijd meer en betere informatie geven.
En dan wordt het een sleur, een werk, een karwei. En dat is niet wat we voor ogen hadden toen we hieraan begonnen.

We hebben dus heel wat in te halen qua blogwerk, maar hieronder alvast een kleine opsomming van de voornaamste dingetjes dit jaar.
Die zullen naderhand uitgewerkt worden in aparte blogberichten.

Hebben we dan stilgezeten?

Zeker niet.
Er was werk genoeg aan de winkel:

  • de moestuin
    We hebben een volledig nieuw design ontwikkeld dat zich perfect inpast in het grote plaatje dat al uitgetekend en uitgewerkt was.
    Dat design omzetten in realiteit was dan weer andere kost, want veel hard labeur en vooral handenarbeid, maar de resultaten mogen er zijn.
  • de ezels
    We hebben jammer genoeg afscheid moeten nemen van Duc’s halfzus “Bisou”.
    Op een zekere dag was ze ’s ochtends nog actief, en dezelfde namiddag lag ze plots dood in de wei. Ze was nog maar 9 jaar oud en niemand die ons kan uitleggen wat er gebeurd zou kunnen zijn.
    Maar we hadden het andere ezeltje, dat we van dezelfde eigenaars gekocht hadden, ook al veel te snel moeten afgeven.
  • nieuwe ezeltjes
    Omdat paardachtigen, en dat zijn (muil)ezels tenslotte, kuddedieren zijn, mag je ze eigenlijk niet op hun eentje laten. We moesten dus op zoek naar gezelschap voor Duc.
    En daar hebben we geluk gehad. Een boer op niet al te grote afstand had een paar ezels te veel in z’n kudde en wilde af van de jongste, een moeder met haar veulen.
    Dus zijn Caddie en Kebab Duc gezelschap komen houden.
    En een extra verrassing was dat Caddie zwanger was (en nog steeds is op dit moment) zodat we binnenkort een nieuw beestje welkom mogen heten.
    Maar omdat we dan teveel dieren hebben, zullen we Kebab moeten verkopen.
  • stallingen bouwen
    Omdat we stilaan de verbouwingen aan het voorbereiden zijn, moesten er een paar oude, voorlopige, constructies afgebroken worden.
    Maar we hadden wel nog steeds stalling nodig voor zowel de graafmachine als voor de dumper en onze aanhangwagen.
    Daarnaast moest er ook een nieuwe houtschop gebouwd worden, waar we ook het grotere tuinmateriaal in wilden onderbrengen.
  • Brandhout en stommiteiten
    Begin dit jaar heeft Marcel op één van onze weides de fruitbomen vrijgemaakt door een aantal eiken om te zagen.
    En zo ging hij op een dag “eens snel effe nog een boompje doen”, maar is toen uitgeschoven met een draaiende kettingzaag in z’n hand.
    “Haast en spoed is zelden goed” of “Routine kan dodelijk zijn” …
    Resultaat:
    een jaap van 15 cm in z’n linkerbeen even boven de knie.
    Hij dacht voor dat kleine werkje geen zaagbroek nodig te hebben.
    Dat was dus 2 weken verplichte rust en veel inhaalwerk naderhand.
    Sindsdien doet ie bij het minste zaagwerk toch z’n zaagbroek aan.
  • Appeltjes
    Maar die appelaars hebben nog nooit zoveel fruit gegeven.
    Terwijl op andere weides de bloesems in het voorjaar bevroren waren en we daar dus totaal geen oogst hadden, heeft deze wei toch rond de 600 kg opgeleverd.
    Dat geeft dus veel appelsap, ciderazijn, “appelwater”, confituur, compote, en appeltjes om zo te eten natuurlijk…
  • Een rampjaar voor de tomaten
    en nog een paar andere groenten…
    Een te droog voorjaar met zelfs nog zeer late vorst, een te natte overgang naar de zomer en dan daarbovenop nog eens een droogte van enkele maanden …
    daar kunnen niet veel groenten tegen.
    Vooral voor de tomaten was het rampzalig. Door de vele regen heeft zich zeer snel de meeldauw ontwikkeld en die was niet tegen te houden. Je kon de aangetaste scheuten niet zo snel verwijderen of de rest was al aangetast.
    Ook de knoflook, sjalotten en uien konden niet zo goed tegen de nattigheid, net zoals de knolselder, de rode bieten en nog een paar knolgewassen
    Daarentegen hadden we meer dan voldoende courgettes en pompoenen en hadden de aardappeltjes en boontjes het eigenlijk ook niet slecht gedaan.
  • …

En nog eens een coronajaar

Dat dat verdomde coronavirus nog steeds niet weg is, hebben we geweten.
We hebben intussen onze derde prik gehad en bereiden ons voor op een nieuwe prik in het voorjaar.
Intussen gaan we het derde jaar in dat we onze kinderen en kleinkinderen niet meer hebben kunnen vasthouden en knuffelen.
Telkens kwam dat verdomde virus weer terug de kop opsteken.

We hebben onze mening over anti-vaxxers en andere zaken, maar we gaan beleefd blijven …

Plantfiches

Na studie en synthese zijn we er eindelijk in geslaagd om een type plantfiche te ontwikkelen die aan onze verwachtingen en eisen voldoet.
Nu moeten we die “alleen nog maar” invullen en per plant heb je toch al snel meerdere dagen nodig om de informatie te verzamelen, te sorteren, te ordenen om uiteindelijk het essentiële over te houden voor een werkbaar instrument voor de moestuin.

En dan het dagdagelijks leven

Dat gaat ’n gangetje, met ups en downs, met de probleempjes die komen met de jaren, met vrolijke dagen en minder vrolijke.
Het sociale leven lijdt wel enorm onder corona omdat er hier in het diepe Frankrijk toch meer protest is tegen de maatregelen waardoor een aantal buren en kennissen niet meer kunnen of willen deelnemen aan de activiteiten die dan toch kunnen doorgaan, maar dan “enkel met QR-code” …
En zelf proberen we toch nog steeds zo voorzichtig mogelijk te zijn in onze keuze van activiteiten, zeker met de laatste coronacijfers.

Er komen ook een paar dingen op ons af inzake gezondheid:
ja of neen operatie voor Mariëlle en welk alternatief indien geen operatie,
en toch een operatie voor Marcel.

En dan gaan we nu beginnen met het bijwerken van de site, de blogberichten en onze plantenfiches.

…

Foto : Marielle met onze ezeltjes
(c) Marcel & Marielle

Appelsap en de rest

Iedereen wil appels eten …
Maar er zijn er niet veel
…
…. die ze willen plukken

Een niet al te best jaar.

Door een late vorst tijdens de bloei van de appelaars hier in de streek, waren we op z’n minst de helft van de bloesems, en dus ook van de appels, kwijt.
Gelukkig was één van onze weides redelijk beschut gebleven van die koude wind en konden we daar nog een mooie oogst vinden.

Het was die wei waar Marcel in het voorjaar de eiken had omgelegd (en zich in z’n been had gezaagd) om de appelaars wat licht en ruimte te geven.

We hadden dan ook een eerste oogst van om en bij de 600 tot 700 kilo.

De vereniging

Samen met de andere leden van de vereniging “Variétés Locales” onderhouden we ook een gemeenschappelijke boomgaard. Snoeien, rot fruit of te vroeg gevallen fruit weggooien,  bomen controleren op ziektes en behandelen…
En vanzelfsprekend worden daar ook de appels geraapt en geplukt.
Tijdens de laatste onderhoudsronde, konden we zien dat de bomen werkelijk vol appels hingen, er waren zelfs enkele takken gescheurd onder het gewicht.

Dat betekende dus dat we overvloedig appelsap zouden kunnen maken om te verkopen ten voordele van de vereniging.
De bestelling liepen dan ook vlot binnen.

Diefstal

Alleen kwamen we op de plukdag voor een onaangename verrassing te staan:
Plots waren alle appels vanaf de grond tot op reikhoogte weg.
Er lag of hing geen enkele appel meer in bereik.
Naar schatting waren er ongeveer 500 tot 600 kilo weg.
Wie dat allemaal gestolen heeft weten we niet, maar de boomgaard ligt tussen een verkaveling en bossen en weides, vlakbij de gemeentelijke sporthal, er loopt een wandelweg langs, je kan er met de auto geraken …
En niemand van de buren heeft ook maar iets gezien…

De dag van het persen.

Tja, dan heb je als vereniging voor 700 liter aan bestellingen en kan je er maar een goede 300 – 400 leveren.
Dus klop je aan bij je leden …
En omdat wij nog een beetje appelsap over hadden van vorig jaar, en we ook nog niet alle appels geplukt hadden, hebben wij gelukkig de rest van de bestelling kunnen overnemen.

Met 600 kilo appels maak je ongeveer 300 liter sap.
Van die 300 liter zijn we met 10 liter thuisgeraakt…

En verder?

Intussen had het verhaal van de diefstal de ronde gedaan in de buurt en konden we via vrienden en kennissen nog een aantal appels rapen op andere plaatsen.
Resultaat:
we hadden opnieuw meer dan 600 kg appels en hebben we onze geplande dingen kunnen doen:

  • 100 liter appelsap voor het maken van “eau de vie”
  • 20-30 liter appelsap voor ciderazijn
  • ongeveer 250 liter appelsap voor persoonlijk gebruik en occasionele verkoop aan vrienden of kennissen.
  • enkele kilos voor appelmoes en confituur
  • kilos en kilos gewone eetappels
  • en appeltjes voor onze viervoeters

We hebben intussen dus opnieuw een paar weides gevonden waar we de volgende jaren mogen rapen en plukken.
…

Foto : En daarmee moet je dan te voet naar huis, een kleine 700 meter maar maal drie dan.
(c) Marcel & Marielle