Emigreren

Emigreren is een hard woord.

Verhuizen naar Zuid-Frankrijk klinkt feestelijker, maar dekt niet de hele lading.
Want verhuizen naar Zuid-Frankrijk is meer dan verhuizen. Tenminste als je je er permanent wil vestigen. En dat is voor ons het geval.

We hebben geen zin om in België/Vlaanderen te blijven.
We zijn niet rijk genoeg om twee huizen aan te houden, alleen al de vaste lasten. Zonder dan nog eens de noodzakelijke herstellingen en het onderhoud te rekenen.

Het wordt dus emigreren, en daar komt heel wat bij kijken. Leuke dingen, maar ook minder leuke en emotioneel moeilijke dingen.

Maar een kosten-baten analyse viel iedere keer opnieuw uit in het voordeel van Zuid-Frankrijk.

Goedbedoelde waarschuwingen.

Vanaf het ogenblik dat je kenbaar begint te maken dat je wil “verhuizen” naar Zuid-Frankrijk begint er een hele machine te draaien bij familie, vrienden, kennissen en iedereen die zich ook maar enigszins betrokken voelt bij jouw leven.

1. “Waarom doe je dat?”
   Iedereen heeft zo z’n eigen redenen,
   want zonder goede reden vertrek je niet.
2. “Je weet niet waaraan je begint!”
   Je weet inderdaad niet waaraan je begint…
   maar: “Wie niet waagt, niet wint!”
3. “Ginds is ook niet alles rozengeur en maneschijn!”
   Hier is ook niet alles rozengeur en maneschijn,
   ongemakken heb je overal
4. “Die Fransen, dat is toch een heel ander volk hoor!”
   Dat klopt, en dat spreekt ons ook aan.
   Maar we weten ook dat we daar rekening mee moeten houden
5. “Het leven ginds is niet zoals hier!”
   Laat dat nou net zijn waarom we vertrekken.
   “We voelen ons ginds meer op ons gemak dan hier.”

En de horrorverhalen?

Hoeveel keren hebben we niet te horen gekregen, heb je dat dan niet gezien op TV?
Hoe ze daarachter vreemdelingen behandelen. Hoe je ginds opgelicht wordt terwijl je erbij staat?

En dan wordt er natuurlijk verwezen naar “Ik vertrek” op de Nederlandse TV.
Wel wij denken er het onze van.
Die mensen vertrekken meestal met weinig of geen kennis van de streek, de taal, de gebruiken, de mentaliteit.
En zoals met de meeste “reality-programma’s” gaat het hoofdzakelijk om uitlach-TV en worden de deelnemers gezocht om hun drama-gehalte.

We denken niet dat wij ooit zouden uitgekozen zijn voor dat programma. We zijn te goed voorbereid, te nuchter en ons project te alledaags.
Maar als je bijvoorbeeld een gay-camping wil beginnen in Oost-Europa, dan ben je vrijlopend wild voor dergelijke programma’s.

Gaan wij dan geen tegenslagen te verwerken krijgen?
Natuurlijk wel, daar houden we rekening mee. Maar als je de taal spreekt, bekend bent met de administratie, ieder project goed voorbereidt en bij de juiste mensen te rade gaat, kan je al heel veel problemen voorkomen.
.