Rulhe (le Haut)

Wel, als je niet oppast vind je dat dorpje niet eens op een kaart.

Rulhe was ooit een zelfstandige gemeente, maar is in de grote fusiebeweging samen met Hymes samengevoegd bij Auzits.

De oorsprong van de naam Rulhe is te vinden in de Franse taal: “ru” betekent kleine waterloop. En water vind je hier werkelijk overal. Er zijn meerdere beekjes en meerdere bronnen, ieder huis heeft z’n waterput en waar je ook graaft kom je water tegen.

Geschiedkundig is het begin van Rulhe moeilijker te achterhalen.
Waarschijnlijk heeft het met de “Commanderie” te maken, samen met de kerk zowat de oudste gebouwen van het dorp. De meeste boerderijen rond de commanderie dateren van begin 19e eeuw (ons huis van 1825, maar de stal zou ouder kunnen zijn).
Er zijn hier inderdaad tempeliers gehuisvest geweest en wanneer je aan tempeliers denkt, denk je aan een Commandeur en aan troepen. En wanneer je aan troepen denkt, denk je aan paarden, hoefsmid, staljongens, keuken met kok en hulpjes, aan boerderijen voor vlees en graan…
De commanderie dateert ergens uit de 11e of 12e eeuw, samen met de kerk. En wanneer je naar de kerk kijkt, zie je bouwkundige sporen van een vroegere aanhechting aan een ander gebouw.
Dus Rulhe moet er indertijd totaal anders uitgezien hebben dan vandaag.

Hieronder zie je een aantal foto’s van het dorpje door de jaren heen.
Om één en ander duidelijk te maken.
Sinds iets meer dan 100 jaar is er in dat dorp:

• 1 schuur bijgebouwd (ergens tussen 1920 en 1930)
  dat zie je best wanneer je de foto’s van 1906 vergelijkt met die van 1930
• 1 huis bijgebouwd (ergens rond 1980)
  niet zichtbaar op de foto’s
• 1 huis afgebroken (in 2005)
  op de foto met de blauwe lucht datgene linksonder op de voorgrond

Voor de rest is er in die tijd elektriciteit, waterleiding en telefoon gelegd
is er internet via glasvezel gekomen (in 2012)
In 2012 was men bezig met de riolering (maar die is later herdaan moeten worden)
In 2016 heeft men alle ondergrondse nutsvoorzieningen herdaan en tegelijkertijd de riolering gescheiden zodat het regenwater niet meer naar het waterzuiveringsstation zou gaan.
Tegelijkertijd heeft men ervan geprofiteerd om de elektriciteit ondergronds te leggen.

En in 2017 kregen we zelfs straatnamen en huisnummers.

Op de foto van 1935 (die met de blauwe lucht bovenaan de pagina) kan je het best ons huis zien liggen, met een nog intacte varkensstal.

Het grote voordeel is dat er ter plaatse niks, maar dan ook totaal echt niks, te beleven valt.
OK, eens per jaar het dorpsfeest of het nieuwjaarsbal. Soms een concert in de kerk of een huwelijk of enkele begrafenissen, maar dan heb je het ook wel gehad.
Het enige dat je daar toeristisch zou kunnen noemen is het kerkje of de restanten van de oude commanderij van de tempeliers.

Er zijn enkele gesignaliseerde wandelwegen die langs het kerkje komen, maar het aantal wandelaars dat daar jaarlijks over trekt is te verwaarlozen.

Soms komt er -en dan natuurlijk liefst op zondag- wel eens een tros quads of motoren langs geraasd, maar dat is eerder beperkt.

Dat betekent dus rust, heel veel landelijke rust en weinig tot geen toeristen.
Het enige geluidsprobleem dat we hebben zijn de vliegtuigen boven ons hoofd, maar dat beschouwen de meeste toeristen als een luxeprobleem.

Anderzijds heb je in een omtrek van 25-30 km talloze toeristische trekpleisters zoals Belcastel, Conques, Figeac, Rodez, Villefranche-de-Rouerge, de valleien van de Lot of Aveyron, …
En als je iets verder weg gaat heb je niet meer genoeg aan een jaar om alles te zien wat er te zien valt.
Een ideale uitvalsbasis voor mensen zoals wij die het niet zo hebben op die drukke steden of stranden, maar toch graag af en toe een cultureel uitstapje zien zitten.
…